de laatste weken van september!

HI everybody!

Eindelijk een bericht van mij uit de koude Griekenland! De laatste dagen lopen we hier in lange zomerbroek, een warme pull en gesloten zomerschoenen, zo koud is het geworden! Maar er is ons verteld dat in het weekend weer warm zal worden, daar ben ik erg blij om!

Sommigen hebben het zeker gelezen in mijn facebook en de foto's bekeken, ik heb echt supertoffe weekends gehad in september, na de seminaire zijn mijn lieve roommate en ik eerst naar de archeologische museum geweest. Daar hebben we heeeeeel veeeeel standbeelden uit het mythologische periode gezien, en ook veel juwelen en gouden dingen gezien, zeer prachtig! Mythologie begint me aan te spreken dat ik zelfs de 2e boek erover gekocht heb, zeer interessant om te lezen, maar toch verwarrend hoe de goden met elkaar verbonden zijn, je moet echt goed nadenken wie de dochter of de zoon is! Na het museum zijn we onmiddellijk met de bus naar Delfi vertrokken, Delfi ligt paar uren rijden van Athene, en daar logeerden voor 1 nachtje. Het grappigst was dat we in een stille en lege hotel sliepen! Delfi is een toeristische, romantische bergdorp, en heeft daar een megagrote, archeologische site in een berg met een museum. Wat we daar zagen, zal ik zeker nooit vergeten! Het was 1 van mijn beste en prachtigste bezoeken aan een plek, en we hebben paar uren een goeie en ongelooflijke wandeling gemaakt in die site I.n het museum zagen we een megagrote standbeeld van Sfinx, een figuur uit het mythologie (daarover moet ik nog lezen), en het was vebazingwekkend! We lazen op de tekst: De sfinx van Naxos.
'S Avonds keerden we terug naar Athene, en omdat we geen goesting hadden om terug naar Pikpa te gaan, besloten we gezellig 's avonds shoppen in de souvenirwinkeltjes, en het was echt crazy! We hebben iets te,veel gekocht :-)

Na Delfi wilden we opnieuw op weekend gaan, maar voor een lange tijd (4 dagen) naar een eiland. We wisten niet goed naar waar we wilden, en het mocht geen lange boottocht worden omdat het maar vier dagen is. Toevallig zag ik op het internet dat er een eiland met de naam NAXOS is, en ik ging meteen bij Marlene, en mijn roommate was meteen verkocht. Het probleem was dat het een lange boottocht zou worden (6 uren). Teleurgesteld besloten we om naar Andros te gaan.
Op de vertrekdag zelf besloten we plots om naar Naxos te gaan, en we gingen impulsief de boottickets kopen, en op de boot zelf zochten we de hotel. We hadden enorm veel geluk, we vonden een ideale en nice hotel!!! We kregen zelfs een megagrote kamer met een keuken, badkamer en 6!!! bedden voor 2 personen, we waren zo blij mee... Omdat we zo oververmoeid en ergggg lui waren, hebben we alleen de nieuwe en oude stad, de tempel van Naxos, de standbeeld van Sfinx en het strand bezocht. De rest van de eiland hebben we helaas niet gedaan omdat we altijd maar sliepen en in het bed bleven liggen om te kletsen, eigenlijk was het een ideale en perfecte vakantie voor ons 2! Omdat we zo goed voelden in Naxos, besloten we zelfs 2 dagen langer in Naxos blijven, en het was zelfs de allerbeste idee!!! Op de laatste dag wilden we zelfs nog niet terug naar Pikpa :-D

Delfi en Naxos zal me zeker voor altijd bijblijven!!!

Na Naxos is mijn roommate na 2 dagen naar huis vertrokken, omdat haar project hier in Pikpa gedaan is. Het afscheid viel wel zwaar, maar we zullen zeker en vast contact houden! In november zien we elkaar toch terug, en daar kijk ik naar uit!
Sinds mijn roommate weg is, is mijn kamer in Pikpa nogal leeg!! Het voelt nog altijd raar na vijf dagen aan, en ik probeer die 2 lege bedden te gebruiken door mijn kleren of spullen op te leggen zodat het wat minder leeg aanvoelt.

Mijn werk in Pikpa is eigenlijk eentonig en dezelfde geworden, de school is al paar weken begonnen. Dat betekent dus meer werk 's morgens, alle kinderen moeten dan naar de therapie of naar school. Er zijn ook veel nieuwe kinderen bijgekomen, en ook veel oudere kinderen naar een andere instelling verhuisd. 3 kinderen van mijn afdeling zijn zelfs naar een andere afdeling verhuisd omdat ze te oud zijn voor mijn afdeling.
Vorige week ben ik gaan kijken hoe het met ze gaat, en ik ben nogal geschokt. Want voor mij zien ze niet echt goed uit, maar het kan zijn dat ze eraan moeten wennen. In mijn afdeling zijn 4 nieuwe kinderen bijgekomen, en 2 ervan zijn zo schattig met hun prachtige glimlach en hun bruine, grote oogjes! 1 ervan is een blonde meisje met down-syndroom en wordt nogal verwend door de verpleegsters. En de andere is nogal een wilde, en slaat iedereen die bij hem komt!!! En ze zijn allemaal ook zo klein en mager... Maar ik heb gezien dat de verpleegsters ze nogal veel eten geven wat me blij maakt!

Met Alexandros gaat het nu beter, hij is nu minder agressief en minder geirriteerd, al weet ik niet waarom, hij lacht nu veel meer! Hij zal een speicale zijn, :-) En met Stelios (de jongen waar ik veel mee omga) gaat het ook erg goed, hij begint meer zelfstandig te worden en kan al allerlei woordjes zeggen in het Grieks. Tot mijn verbazing kan hij ook enkele gebaartjes gebruiken: daaaag, eten, drinken en wijzend naar school, dat maakt me nogal fier! Stelios weet heel goed wanneer ik boos ben en wanneer ik tevreden ben, want hij weet me heel goed bespelen door zijn charmante lachje. Stelios, Alexandros en Savas (de nieuwe jongen) zal ik zeker missen als ik terug naar huis ga!

Paar dagen terug kwam iemand bij mij met het nieuws: Belgie is gesplitst in 2 landen, en ik schrok ervan dat ik meteen naar mijn laptop ging om te zien of het waar was. Na het zoeken bleek dat het niet waar was tot mijn opluchting, ik zou helemaal niet willen dat Belgie zich splitst!!!
Toch blijf ik hier in Athene zoeken naar zoveel mogelijk nieuws uit Belgie, en soms lukt het me zelfs om een Belgische krant te kopen!!!

Nog ff wachten, dan ben ik weer in BELGIE!!! De allereerste ding die ik zal doen, is frietjes met stoofvlees en kippeboutjes met paprikapoeder gaan eten en natuurlijk een blik ice-tea!!! Dat heb ik zo erg gemist.
De 2e ding die ik hoop te doen, is mijn beste vrienden terug kunnen zien!

Filakia en bisous!

Evake

het weekend en the seminar

Hi everybody!

Deze keer zal ik niet veel kunnen vertellen...
In de voorbije weekend ben ik naar Akropolis en the acient of the ministery Culture geweest, en eindelijk kon ik alles goed zien, en ook prachtige foto's kunnen maken! Enorm genoten van het weer en het uitzicht, maar enkele uren later begon het suddenly erg hard te regenen, en we werden in enkele seconden kletsnat!!! We gingen in een cafe schuilen, en wachten tot het minder werd. Na paar uren werd het weer helder en warm, echt ongelooflijk!!!
Nu heb ik totaal 3 uren regen gezien in 4 maanden, behalve mijn bezoek in Belgie!!!
De volgende dag ging ik met Marlene paar museums bezoeken, en 1 ervan heeft me echt geinteresseerd, en ik wil graag meer over weten!!! ALs ik terug ben in Belgie, ga ik zeker paar boeken kopen over dit onderwerp. Het onderwerp was de tekenaars die niet meer leefden, waaronder matizze, escher en Lautrec!!! Ongelooflijk, al die tekenaars hadden echt talent om zo'n simpele en prachtige portretten te maken van vrouwen. De andere museum was over de artwork van de christendom, interessant in het begin, maar op het eind werd het eentonig!!! Het is omdat we aldoor dezelfde schilderijen zagen van Jezus en Maria in verschillende poses :-)

Deze week zat ik voor 4 dagen in een hotel voor een seminaire, deze keer een mid-term. Het iseen soort evaluatie-seminaire. Zo konden we ons eigen project evalueren met behulp van spelletjes en naar elkaar luisteren... Eigenlijk vond ik deze seminaire niet zo interessant omdat ik mijn project al geevalueerd heb met paar mensen, en omdat ik al wist wat het zou zijn, mijn evaluatie voor mijn eigen project. Maar ik was wel erg blij om enkelemensen van mijn vorige seminaire terug te zien, met paar mensen zal ik zeker en vast contact blijven bewaren.
Soetkin, ik hoop dat je deze blog leest, paar mesnen zijn me komen zeggen waar je waa en dat ze je missen :-)!
Aan mijn tolk die in Omonia is, ik ben blij dat ik je had als mijn tolk, ben tevreden over je!

Ik las vandaag in een Belgische krant die ik vandaag kocht dat het niet meer zo klikt tussen N-VA en PS, ben echt benieuwd hoe het verder zal gaan in de politiek! en dat er mineur is in de Belgische voetbal...

Filakia!
Eva

Eindelijk een bericht uit Griekenland!

Hi everybody!!

How are you? I'm train my English, but it's still bad, because I remember no all words!
Nu Vlaams...

Ik vermoed dat de meeste lezeers van mijn blog zich afvragen waarom ik al 1 maand geen bericht geplaatst heb, en het was omdat ik bijna geen tijd had om een goeie en lange bericht te plaatsen. Er is zoveel gebeurd, positieve en negatieve dingen.
Eerst ga ik vertellen over de kamp zelf...

Toen ik terugkwam van de reis naar Rhodos, had ik al bange gevoelens over de kamp omdat ik niet goed wist wat ik ervan moest verwachten. Toen mijn mentor me kwam halen om samen naar de kamp te gaan, heb ik haar gezegd dat ik niet zo zeker van was. Ze stelde me in e auto gerust. Maar ik had het gevoel dat er iets niet klopte.
Daar aangekomen zag ik al mijn medeewoners (de vrjwilligsters- terug, en ze zagen ongelooflijk overmoeied en niet zo tevreden uit!
Toen zag ik Marlene, mijn roommate, terug. Ze vertelde me dat er veel problemen waren op de kamp waardoor de sfeer minder goed was. Ze mochten niet alle voorbereidde activiteiten doen van de kampleider en de verzorging voor de kids was ook te zwaar! De verpleegsters daar waren ook niet goed, ze wilden eigenlijk niets doen. De vrijwilligers moesten de vele dingen zelf doen.
De organisatie en de voorbereiding van de kamp was zelf ook niet goed, omdat we niet goed wisten wanneer we moesten vertrekken naar de kamp, we wisten het pas 1 week ervoor!!! Veel te weinig om alles goed laten verlopen...

We waren in 2 groepen verdeeld: 1 groep voor de activiteiten en de andere groep voor de verzorging van de kids. Ik vond de groep activiteiten, waar ik erbij hoorde, gemakkelijk en saai, terwijl de groep verzorging 24/24 voor een kind moest zorgen. Ik heb echt veel bewondering en respect voor die groep gekregen, dat zou ik zelf niet kunnen volhouden!!! Ze moesten echt alles zelf doen, ze wassen, kleren aandoen, ze de hele dag bezighouden, ze eten geven, en zelfs de tent met ze delen!!!!
OMdat ik bij de groep activiteiten hoorde, vond ik tijdens de kamp zeer jammer dat ik geen eigen kind heb, dan zou ik veeeeeeeeeel minder vervelen op de kamp!

De kamp zelf was een bosrijke omgeving met witte grote tenten waar 3 of 4 personen samen kunnen slapen, er was zelfs genoeg plaats voor ons bagage en spullen. Daarnaast waren er ook caravans die bedoeld was voor douches en WC. De douches waren zelf vreselijk erg hard en verroest, en tot mijn verbazing vond ik het helemaal niet erg, vond het zelfs plezant om die zo harde douchte te nemen!!!
De sommige caravans zijn zelfs aangepast voor mensen met een hendicap waardoor de verzorgeer hun kind gemakkelijk konden wassen.

Elke dag waren er activiteiten en 's avonds was er altijd een kleine feestje met muziek!

Na de kamp was ik zo vermoeid en geschokt over de kamp dat ik 1 weekje vroeger naar Belgie wou gaan, en het is me zelfs gelukt met de behulp van mijn lieftalige moeder!!! Dus ik was 12 dagen in Belige geweest, en het heeft me echt goedgedaan, zag al mijn vrienden terug en ik ben zelfs naar de bbq-feestje van mijn vrijwilligerswerk in Belgie geweest! Het was zo tof om mijn goeie vriend Joos te kunnen verrassen, en vond wel jammer dat ik de meeste gasten niet gezien heb die ik wou zien, maar hen zie ik wel terug in November!
De laatste 5 dagen die ik in Belgie was, was Koula, mijn Griekse vriendin, ook op bezoek bij mij thuis! Het was plezant en ik kon haar veel belgische tradities en regels aanleren. De eerste dag wou ze al meteen een wafel eten, en ze kocht bijna overal chocolade, bier en looza ace. We gingen tevreden terug naar Athene.

Nu ben ik al 1 week terug in Pikpa, toen ik hier aankwam, had ik het gevoel dat ik hier nooit weggeweest ben. In het weekend ben ik zelfs met mijn roommate naar Agristi geweest, en het heeft me wel goedgedaan, gaan genieten van de zon en de zee. Het was ook mijn eerste keer dat ik in een tent sliep, en ik vond het echt plezant!
Ik hoop echt dat ik volgende jaar met de rugzak en de tent kan reizen, veel goedkoper dan een hotel!!!

k ga nu maar stoppen, want mijn kont doet pijn van het zitten op de harde vloer :-)
Oh ja, Marlene en ik zijn verhuisd naar een andere kamer zodat Stefanie bij ons kan slapen, en ik ben zoooo blij met de kamer. Nu hebben we zelfs een eigen balkone, en meer ruimte! Stefanie is zelfs een lieve en toffe kamergenote, ben blij met haar!

Dikke kus!
Eva

de hoeveelste week, ik volg mijn weken niet meer :-)

Hi everybody

Het zal de meeste mensen verbazen dat ik weer een bericht plaats op mijn blog, maar ik zit hier te vervelen in de gang van Pikpa. Waarom ik hier zit, is het omdat Astrid haar slaap kan inhalen voor haar vertrek morgenvroeg! En ook omdat ik aan het wachten ben tot mijn kleren goed gewassen zijn, dan kan ik ze ophangen om te drogen.
Dat doe ik allemaal zodat ik morgen rond 12u op kamp kan vertrekken!

Eigenlijk vind ik de gang wel gezellig, met al die blauwe kleurjtes! De muur zelf is lichtblauw, en de vloer is donkerblauw! En het plafond is natuurlijk wit :-), amai ik ben hier de gang aan het beschrijven :-)
Allee, nu over mijn reis met Astrid naar Rhodos. Bij mijn vorige bericht heb ik niet veel kunnen vertellen, want ik was zo geirriteerd van de Griekse toetsenbord!!! Nu kan ik zalig weer op mijn eigen manier typen...

MIjn reis naar Rhodos was zeer plezant en zeer ppladend (mijn geestelijke batterij), het heeft me echt goedgedaan! Het was ook zalig om met een vriendin te kunnen zijn, en ook Vlaams kunnen spreken. Al merkte ik wel dat ik soms stooterde en soms de woorden vergat..
Ik heb in Rhodos veel gezien en gedaan, Astrid reed veel met de quad en voerde ons overal waar we wilden zijn!! Paar keren heb ik erop gereden, en het was wel plezant! (Voor de mensen die zorgen maken, Astrid zat achter me op, en hielp me erdoor!) We bezochten de oude stad van Rodos (hoofdstad) en Lindos, zeer prachtige steden! En we gingen paar dagen ook naar het strand om te gaan zonnen en zwemmen. We gingen ook het uitzicht in de bergen bewonderen, gingen ook de vlinderbos bezoeken,...
De 2 laatste dagen in Rhodos was eigenlijk te veel, want we hadden alles al gezien!!!!

Hoe we naar Rhodos gingen, was het met de megagrote ferry blue star. De heenrit was voor mij het zwaarst, ik was oververmoeid en mijn evenwichtsgevoel was weg, zeer lastig! En het heeft meer dan 12 uren geduurd en het was in de nacht! Ik was zo blijjjj toen we daar aankwamen. En de terugreis was ietsje gemakkelijker omdat ik goed opgeladen en uitgeslapen was, en ook omdat het overdag was. Toch waren we blij toen we in Athene aankwameen, 12 uren lang varen blijft wel lastig en vermeoeid!

De laatste dagen loop ik ook met gedachten naar Pikpa en vooral naar da kamp, ik weet echt niet wat ik ervan moet verwachten, ik zal merken morgen!!! Na het kamp zal ik min best doen om een bericht te plaatsen hierover!

Nog 3 kwartier wachten, dan is mijn was klaar! Dan kan ik eindelijk een beetje slapen, hopelijk ben ik dan wakker om afscheid te nemen van mijn toffe reisgenote Astrid!

Dikke kus!
Eva

Het doet zo raar aan om niemand te zien in Pikpa, ik voel me echt verloren hier...

Bericht uit Rhodos

Hi everybody

Omdat ik op een vreemd toetsenbord zit in Rhodos, zal ik hier veel typfouten maken, mijn excuses ervoor. Hier zal ik ook geen kommas, puntjes vraagtekens en roeptekens maken.

De laatste weken was het echt druk geweest met seminar over de kamp en de voorbereidingen voor de kamp. Ondertussen ben ik ook veel weggeweest met mijn kamergenote, iets gaan drinken of gaan shoppen in Glyfada. En ook veel gewerkt in mijn afdeling.

Toen mijn ouders en mijn broer op bezoek waren in Pikpa, ging ik dan Alexandros en Stelios, de doofblinde jongen en de jongen met down, halen. Dan konden we kennismaken met Alexandros< Mijn moeder was veel bezig geweest met Alexandros, en ik kon zien dat ze ervan genoten. Ik kreeg van ze de bevestiging dat Alexandros wel een slimme jongen is, dat hij hier in Pikpa te weinig kansen krijg om te kunnen evolueren en ontwikkelen tot zo mogelijke verstandige man. Dat is juist zo jammer, de 3 maanden lang ben ik al aan het peinzen hoe ik Alexandros kan helpen als ik na mijn zes maanden terug naar huis moet.
Dat moet ik nog ontdekken de komende maanden

Grrr, ik word zo zenuwachtig van die stomme, griekse toetsenbord roeptekens

Hier in Rhodos ik heb enorm genoten van mijn vakantie samen met Astrid en mijn batterij is nu volledig opgeladen voor de komende 3 maanden. We hebben voor 5 dagen een quad gehuurd, en het was wel plezant en gemakkelijk, zo moesten we geen rekening houden met de uren van de bussen. Natuurlijk heb ik paar keren erop gereden, op de quad merkte ik wel dat ik nooit meer met snelle voertuigen kan rijden... Veel gezwommen en veel gezien.

Na mijn reis vertrek ik onmiddellijk naar de sunnercamp Hoe de kamp dichterbij komtm hoe ik banger word. Het is omdat ik niet goed weet wat ik ervan zal moeten verwachten. Ik merk het wel als ik daar aankom.

Ik ga hier afsluiten, ik ben die toetsenbord meer dan beu
Tot na het kamp

Big kiss
Eva

11e week, de interessantste week!

Hi everybody!

This week was very interesty, because it was a lot happened in my 11e week! Hopelijk is mijn Engelse zin goed geschreven, jullie mogen me altijd verbeteren he...

De laatste avond van Heidi haar verblijf werden we meegenomen door Marlene (ondertussen al bekend bij jullie als mijn kamergenote :-) ) naar een festival, het was een soort festival met thema: anti-racist! Toen ik daar aankwam, voelde ik meteen thuis! Na wat rondkijken gingen we iets eten, we hadden keuze uit verschillende landen, zoals Egypte, landen uit Afrika, ... Eindelijk konden we dan naar een concert gaan die Marlene wou zien, en het was daar echt super en fantastisch!!! Daar konden we echt uitleven met de muziek en het sfeer daar, de sommigen konden zien op de foto's die ik plaatste op Facebook! Als ik eraan denk, geniet ik er nog altijd van!

Paar dagen later kwamen mijn ouders en mijn oudste broer aan in Airport met mijn zware volgeladen rugzak!!! Ik was blij om mijn ouders terug te zien, maar ik had vooral behoefte om mijn oudste broer terug te zien, en ik was zo blij en fier toen ik hem zag aankomen in Athene! Hij zag er goed uit na tweeenhalve maand gemis, nu zijn ze aan het genieten van hun tiendaagse trip in Griekenland, gisteren gehoord van mijn moeder dat het plezant is!
In die rugzak hadden ze van alles gestopt: Belgische brood, chocolade, boeken, lamp, dag allemaals, en natuurlijk ICE - TEA!!! Maar ik vond nog een leuke verrassing in mijn rugzak: de lieve brief van mijn grootouders, zoiets ouderwets kan altijd veel sterkte meegeven, dat heb ik aangevoeld

De communicatie met de vrijwilligsters is de laatste dagen nogal erg veranderd en versterkt, nu doen ze echt meer de moeite om te leren, en we hebben veel meer contact met elkaar! De sfeer de laatste dagen is nogal verbeterd en gezelliger dan ooit, ik ben erg blij mee!!! Er wordt zefls gepraat en geplaagd onder elkaar, en soms gebruiken ze zelfs gebarentaal met elkaar, al ben ik niet in het gesprek betrokken, echt grappig om te zien!

Woensdagavond ging ik ook met Marlene en Coline (de andere vrijwilligster) naar een dancefestival, en we trokken ons gewone kleren aan. Toen we daar aankwamen bleek het een nogal sjieke bedoenng!!! Overal liepen vrouwen en mannen in hun mooiste kleren, en ze droegen zelfs hun straffe parfum, maar het kon ons niet deren, we kwamen alleen voor de dansvoorstelling. En het was ongelooflijk prachtig en zeer duidelijk waar het over ging. Het was echt 1 van de beste voorstellingen die ik ooit zag!

Deze bericht heb ik zeer rap rap rap geschreven, want ik moet vanavond nog weg naar een etentje met paar dove mensen!!!
En laat eens weten hoe het met jullie gaat he...
Jaja ik weet dat ik velen nog moet beantwoorden via mail, maar ik vind de tijd niet meer de laatste tijd om een goeie mail te schrijven, sorry sorrt mensen!

Big kiss!
Evake

Een bericht van mijn lieve vriendin Heidi!

Woensdag 30 juni kwam ik aan in Athene. Ik ben zeer nieuwsgierig naar wat ik allemaal zal beleven tijdens de twaalf dagen die ik zal doorbrengen in de hoofdstad van Griekenland. Eva komt mij oppikken aan de luchthaven waar ze even ervoor andere Vlaamse meisjes had afgezet. Wat was ik blij om haar terug te zien! Ze zag er goed en gebruind uit! We gaan met de bus naar Pikpa, de plaats van haar werk. Het is even wennen aan de plakkerige warmte. Aangekomen aan het huis, stelt ze me aan iedereen voor en toont me haar kamer die ze deelt met Marlène. Het ziet er best gezellig uit. Het strand vlakbij ziet er echt chic uit en iedereen is vriendelijk. Veel mensen kunnen een beetje vingerspellen of schrijven iets ter communicatie met Eva. Interessant om te zien hoe dat gaat.
De volgende dag laat Eva me kennismaken met frappé. Ik probeerde haar ervan te overtuigen dat ik echt geen koffie lust en dat frappé dus niets voor mij is. Toch bestelde ze een frappé voor mij en ik moet toegeven dat de smaak iets had, lekker fris en verslavend! Ik wil dat vanaf nu elke dag drinken.

Vandaag heb ik de groep kinderen kunnen zien met wie Eva werkt. Het nieuwe gebouw ziet er mooi uit, zachte kleuren en veel licht. Maar het valt me op dat het nogal steriel is. De kinderen liggen in hun bed of in de buggy bij de verpleegsters in de woonkamer. Het weinige speelgoed ligt opgeruimd in een hoekje en wordt niet aangeboden aan de kinderen. De verpleegsters wassen en kleden de kinderen aan. Ik zag hen een keer aan tafel roken en kaarten, en de tv met het nieuws aan, terwijl de kinderen er rond in hun buggy zitten, dat schokte me wel. Het huis en de kinderen worden zeer goed onderhouden, het huis is kraaknet! Maar meer wordt er niet mee gedaan. Daar zijn de vrijwilligers voor begrijp ik, zij zorgen voor plezier in het leven van de kinderen. Zij vormen een grote en belangrijke waarde voor die kinderen. Ik heb ook de doofblinde jongen Alexandros gezien. Ik kan zien dat Eva er een speciale band mee heeft.
Ik ben af en toe mee gaan zwemmen of gaan wandelen met de kinderen. Soms was het gemakkelijk, soms meer zwaar en moet je zeker met twee zijn, dat hangt af van het kind. Het is leuk om te zien hoezeer de kinderen ervan genieten als Eva hen meepakt naar buiten. Het is wel vervelend als er activiteiten worden afgelast of uitgesteld, het is hier aanpassen aan de Griekse cultuur. Eva is er al behoorlijk aan gewend. Later kreeg ik de handelingsplannen te zien van de kinderen, ik was zo verbaasd! Het bestaat uit één oud dik boek, handgeschreven met gemiddeld 3 pagina’s per kind van heel Pikpa. Het is echt niet te vergelijken met België. Er zijn hier dan ook geen opvoeders of teambegeleiding. Enkel de vrijwilligers die instaan voor de invulling van de dagen van de kinderen.
Geregeld gaan Eva en ik zwemmen, heerlijk verfrissend met dat warme weer. In de zee hebben we een keer dove jongens ontmoet. We wisselden nummers uit om later meer af te spreken. De volgende dag gaan we met een van die jongens en Marlène naar Korinthos. Het bekende kanaal van Korinthos met zijn adembenemende blauwe kleur. Daarna trekken we naar het Ancient Korinthos waar archeologische opgravingen zijn en museum.

De volgende dag volgde normaal gezien nog meer cultuur, ik ging met Eva naar Athene, maar het was te warm om de Akropolis te bezoeken. Dus gingen we Athene zelf verkennen. Het toeristengedeelte ziet er nieuw uit en is zo netjes, geen enkel papiertje op de grond! We gingen langs de toeristenwinkeltjes, de pleinen, het parlement, de winkelstraten, orthodoxe kerk…
We hebben ook heel wat gewinkeld, de kleren zijn zo luchtig en mooi! Die avond zijn we gaan bowlen met enkele dove vrienden die we daar hebben leren kennen. Het was een leuke uitwisselingsavond van beide culturen.
De dag daarop ben ik naar Likavitosheuvel (prachtig panorama), het Parthenon en het nieuwe museum gegaan. Nu heb ik het belangrijkste gezien van Athene. Verder ben ik enkele dagen naar Poros gegaan, even uitblazen op een eiland. Vrijdagavond ben ik met Eva naar de stad Athene getrokken ‘s avonds om van onze laatste avond samen te genieten. We wandelden in het grote park en langs de Akropolis dat prachtig is met de lichtjes. Bij toeval zagen we ook de wachtwisseling aan het parlement toen we de tram terug wilden nemen. Zaterdag gingen we met Marlène en andere vrijwilliger naar het theater in Epivadros. Marlène is echt een geweldig persoon voor Eva, ze doet veel moeite om te gebaren en het is verbazingwekkend wat ze op een maand tijd geleerd heeft van Eva. De rit duurde wel even, eerst met de bus naar de stad en daar met een reisbus meer dan 2 uren onderweg. Maar het was absoluut de moeite. Het is echt onbeschrijfelijk wat je ziet! 7000 mensen samen in openluchttheater hoog in de bergen in volle natuur en de zon die onderging. Het begon om half 10 en eindigde rond 11u. Van het theater zelf konden we minder van genieten, er werd de hele tijd gepraat (in het Grieks). Achteraf hoorde ik dat het verhaal van Oedipus werd voorgesteld.

Mijn reis is bijna ten einde. Ik heb er enorm van genoten, de dagen vlogen voorbij! Ik ben droevig dat ik Griekenland al moet verlaten, ik voelde me hier vlug thuis. Maar ik ben heel blij dat ik heb kunnen zien hoe Eva het hier doet. Ze doet het hier echt geweldig! En ik wens haar verder nog heel veel succes, plezier en prachtige ervaringen in de komende maanden!

Heidi