de laatste weken van september!

HI everybody!

Eindelijk een bericht van mij uit de koude Griekenland! De laatste dagen lopen we hier in lange zomerbroek, een warme pull en gesloten zomerschoenen, zo koud is het geworden! Maar er is ons verteld dat in het weekend weer warm zal worden, daar ben ik erg blij om!

Sommigen hebben het zeker gelezen in mijn facebook en de foto's bekeken, ik heb echt supertoffe weekends gehad in september, na de seminaire zijn mijn lieve roommate en ik eerst naar de archeologische museum geweest. Daar hebben we heeeeeel veeeeel standbeelden uit het mythologische periode gezien, en ook veel juwelen en gouden dingen gezien, zeer prachtig! Mythologie begint me aan te spreken dat ik zelfs de 2e boek erover gekocht heb, zeer interessant om te lezen, maar toch verwarrend hoe de goden met elkaar verbonden zijn, je moet echt goed nadenken wie de dochter of de zoon is! Na het museum zijn we onmiddellijk met de bus naar Delfi vertrokken, Delfi ligt paar uren rijden van Athene, en daar logeerden voor 1 nachtje. Het grappigst was dat we in een stille en lege hotel sliepen! Delfi is een toeristische, romantische bergdorp, en heeft daar een megagrote, archeologische site in een berg met een museum. Wat we daar zagen, zal ik zeker nooit vergeten! Het was 1 van mijn beste en prachtigste bezoeken aan een plek, en we hebben paar uren een goeie en ongelooflijke wandeling gemaakt in die site I.n het museum zagen we een megagrote standbeeld van Sfinx, een figuur uit het mythologie (daarover moet ik nog lezen), en het was vebazingwekkend! We lazen op de tekst: De sfinx van Naxos.
'S Avonds keerden we terug naar Athene, en omdat we geen goesting hadden om terug naar Pikpa te gaan, besloten we gezellig 's avonds shoppen in de souvenirwinkeltjes, en het was echt crazy! We hebben iets te,veel gekocht :-)

Na Delfi wilden we opnieuw op weekend gaan, maar voor een lange tijd (4 dagen) naar een eiland. We wisten niet goed naar waar we wilden, en het mocht geen lange boottocht worden omdat het maar vier dagen is. Toevallig zag ik op het internet dat er een eiland met de naam NAXOS is, en ik ging meteen bij Marlene, en mijn roommate was meteen verkocht. Het probleem was dat het een lange boottocht zou worden (6 uren). Teleurgesteld besloten we om naar Andros te gaan.
Op de vertrekdag zelf besloten we plots om naar Naxos te gaan, en we gingen impulsief de boottickets kopen, en op de boot zelf zochten we de hotel. We hadden enorm veel geluk, we vonden een ideale en nice hotel!!! We kregen zelfs een megagrote kamer met een keuken, badkamer en 6!!! bedden voor 2 personen, we waren zo blij mee... Omdat we zo oververmoeid en ergggg lui waren, hebben we alleen de nieuwe en oude stad, de tempel van Naxos, de standbeeld van Sfinx en het strand bezocht. De rest van de eiland hebben we helaas niet gedaan omdat we altijd maar sliepen en in het bed bleven liggen om te kletsen, eigenlijk was het een ideale en perfecte vakantie voor ons 2! Omdat we zo goed voelden in Naxos, besloten we zelfs 2 dagen langer in Naxos blijven, en het was zelfs de allerbeste idee!!! Op de laatste dag wilden we zelfs nog niet terug naar Pikpa :-D

Delfi en Naxos zal me zeker voor altijd bijblijven!!!

Na Naxos is mijn roommate na 2 dagen naar huis vertrokken, omdat haar project hier in Pikpa gedaan is. Het afscheid viel wel zwaar, maar we zullen zeker en vast contact houden! In november zien we elkaar toch terug, en daar kijk ik naar uit!
Sinds mijn roommate weg is, is mijn kamer in Pikpa nogal leeg!! Het voelt nog altijd raar na vijf dagen aan, en ik probeer die 2 lege bedden te gebruiken door mijn kleren of spullen op te leggen zodat het wat minder leeg aanvoelt.

Mijn werk in Pikpa is eigenlijk eentonig en dezelfde geworden, de school is al paar weken begonnen. Dat betekent dus meer werk 's morgens, alle kinderen moeten dan naar de therapie of naar school. Er zijn ook veel nieuwe kinderen bijgekomen, en ook veel oudere kinderen naar een andere instelling verhuisd. 3 kinderen van mijn afdeling zijn zelfs naar een andere afdeling verhuisd omdat ze te oud zijn voor mijn afdeling.
Vorige week ben ik gaan kijken hoe het met ze gaat, en ik ben nogal geschokt. Want voor mij zien ze niet echt goed uit, maar het kan zijn dat ze eraan moeten wennen. In mijn afdeling zijn 4 nieuwe kinderen bijgekomen, en 2 ervan zijn zo schattig met hun prachtige glimlach en hun bruine, grote oogjes! 1 ervan is een blonde meisje met down-syndroom en wordt nogal verwend door de verpleegsters. En de andere is nogal een wilde, en slaat iedereen die bij hem komt!!! En ze zijn allemaal ook zo klein en mager... Maar ik heb gezien dat de verpleegsters ze nogal veel eten geven wat me blij maakt!

Met Alexandros gaat het nu beter, hij is nu minder agressief en minder geirriteerd, al weet ik niet waarom, hij lacht nu veel meer! Hij zal een speicale zijn, :-) En met Stelios (de jongen waar ik veel mee omga) gaat het ook erg goed, hij begint meer zelfstandig te worden en kan al allerlei woordjes zeggen in het Grieks. Tot mijn verbazing kan hij ook enkele gebaartjes gebruiken: daaaag, eten, drinken en wijzend naar school, dat maakt me nogal fier! Stelios weet heel goed wanneer ik boos ben en wanneer ik tevreden ben, want hij weet me heel goed bespelen door zijn charmante lachje. Stelios, Alexandros en Savas (de nieuwe jongen) zal ik zeker missen als ik terug naar huis ga!

Paar dagen terug kwam iemand bij mij met het nieuws: Belgie is gesplitst in 2 landen, en ik schrok ervan dat ik meteen naar mijn laptop ging om te zien of het waar was. Na het zoeken bleek dat het niet waar was tot mijn opluchting, ik zou helemaal niet willen dat Belgie zich splitst!!!
Toch blijf ik hier in Athene zoeken naar zoveel mogelijk nieuws uit Belgie, en soms lukt het me zelfs om een Belgische krant te kopen!!!

Nog ff wachten, dan ben ik weer in BELGIE!!! De allereerste ding die ik zal doen, is frietjes met stoofvlees en kippeboutjes met paprikapoeder gaan eten en natuurlijk een blik ice-tea!!! Dat heb ik zo erg gemist.
De 2e ding die ik hoop te doen, is mijn beste vrienden terug kunnen zien!

Filakia en bisous!

Evake

het weekend en the seminar

Hi everybody!

Deze keer zal ik niet veel kunnen vertellen...
In de voorbije weekend ben ik naar Akropolis en the acient of the ministery Culture geweest, en eindelijk kon ik alles goed zien, en ook prachtige foto's kunnen maken! Enorm genoten van het weer en het uitzicht, maar enkele uren later begon het suddenly erg hard te regenen, en we werden in enkele seconden kletsnat!!! We gingen in een cafe schuilen, en wachten tot het minder werd. Na paar uren werd het weer helder en warm, echt ongelooflijk!!!
Nu heb ik totaal 3 uren regen gezien in 4 maanden, behalve mijn bezoek in Belgie!!!
De volgende dag ging ik met Marlene paar museums bezoeken, en 1 ervan heeft me echt geinteresseerd, en ik wil graag meer over weten!!! ALs ik terug ben in Belgie, ga ik zeker paar boeken kopen over dit onderwerp. Het onderwerp was de tekenaars die niet meer leefden, waaronder matizze, escher en Lautrec!!! Ongelooflijk, al die tekenaars hadden echt talent om zo'n simpele en prachtige portretten te maken van vrouwen. De andere museum was over de artwork van de christendom, interessant in het begin, maar op het eind werd het eentonig!!! Het is omdat we aldoor dezelfde schilderijen zagen van Jezus en Maria in verschillende poses :-)

Deze week zat ik voor 4 dagen in een hotel voor een seminaire, deze keer een mid-term. Het iseen soort evaluatie-seminaire. Zo konden we ons eigen project evalueren met behulp van spelletjes en naar elkaar luisteren... Eigenlijk vond ik deze seminaire niet zo interessant omdat ik mijn project al geevalueerd heb met paar mensen, en omdat ik al wist wat het zou zijn, mijn evaluatie voor mijn eigen project. Maar ik was wel erg blij om enkelemensen van mijn vorige seminaire terug te zien, met paar mensen zal ik zeker en vast contact blijven bewaren.
Soetkin, ik hoop dat je deze blog leest, paar mesnen zijn me komen zeggen waar je waa en dat ze je missen :-)!
Aan mijn tolk die in Omonia is, ik ben blij dat ik je had als mijn tolk, ben tevreden over je!

Ik las vandaag in een Belgische krant die ik vandaag kocht dat het niet meer zo klikt tussen N-VA en PS, ben echt benieuwd hoe het verder zal gaan in de politiek! en dat er mineur is in de Belgische voetbal...

Filakia!
Eva

Eindelijk een bericht uit Griekenland!

Hi everybody!!

How are you? I'm train my English, but it's still bad, because I remember no all words!
Nu Vlaams...

Ik vermoed dat de meeste lezeers van mijn blog zich afvragen waarom ik al 1 maand geen bericht geplaatst heb, en het was omdat ik bijna geen tijd had om een goeie en lange bericht te plaatsen. Er is zoveel gebeurd, positieve en negatieve dingen.
Eerst ga ik vertellen over de kamp zelf...

Toen ik terugkwam van de reis naar Rhodos, had ik al bange gevoelens over de kamp omdat ik niet goed wist wat ik ervan moest verwachten. Toen mijn mentor me kwam halen om samen naar de kamp te gaan, heb ik haar gezegd dat ik niet zo zeker van was. Ze stelde me in e auto gerust. Maar ik had het gevoel dat er iets niet klopte.
Daar aangekomen zag ik al mijn medeewoners (de vrjwilligsters- terug, en ze zagen ongelooflijk overmoeied en niet zo tevreden uit!
Toen zag ik Marlene, mijn roommate, terug. Ze vertelde me dat er veel problemen waren op de kamp waardoor de sfeer minder goed was. Ze mochten niet alle voorbereidde activiteiten doen van de kampleider en de verzorging voor de kids was ook te zwaar! De verpleegsters daar waren ook niet goed, ze wilden eigenlijk niets doen. De vrijwilligers moesten de vele dingen zelf doen.
De organisatie en de voorbereiding van de kamp was zelf ook niet goed, omdat we niet goed wisten wanneer we moesten vertrekken naar de kamp, we wisten het pas 1 week ervoor!!! Veel te weinig om alles goed laten verlopen...

We waren in 2 groepen verdeeld: 1 groep voor de activiteiten en de andere groep voor de verzorging van de kids. Ik vond de groep activiteiten, waar ik erbij hoorde, gemakkelijk en saai, terwijl de groep verzorging 24/24 voor een kind moest zorgen. Ik heb echt veel bewondering en respect voor die groep gekregen, dat zou ik zelf niet kunnen volhouden!!! Ze moesten echt alles zelf doen, ze wassen, kleren aandoen, ze de hele dag bezighouden, ze eten geven, en zelfs de tent met ze delen!!!!
OMdat ik bij de groep activiteiten hoorde, vond ik tijdens de kamp zeer jammer dat ik geen eigen kind heb, dan zou ik veeeeeeeeeel minder vervelen op de kamp!

De kamp zelf was een bosrijke omgeving met witte grote tenten waar 3 of 4 personen samen kunnen slapen, er was zelfs genoeg plaats voor ons bagage en spullen. Daarnaast waren er ook caravans die bedoeld was voor douches en WC. De douches waren zelf vreselijk erg hard en verroest, en tot mijn verbazing vond ik het helemaal niet erg, vond het zelfs plezant om die zo harde douchte te nemen!!!
De sommige caravans zijn zelfs aangepast voor mensen met een hendicap waardoor de verzorgeer hun kind gemakkelijk konden wassen.

Elke dag waren er activiteiten en 's avonds was er altijd een kleine feestje met muziek!

Na de kamp was ik zo vermoeid en geschokt over de kamp dat ik 1 weekje vroeger naar Belgie wou gaan, en het is me zelfs gelukt met de behulp van mijn lieftalige moeder!!! Dus ik was 12 dagen in Belige geweest, en het heeft me echt goedgedaan, zag al mijn vrienden terug en ik ben zelfs naar de bbq-feestje van mijn vrijwilligerswerk in Belgie geweest! Het was zo tof om mijn goeie vriend Joos te kunnen verrassen, en vond wel jammer dat ik de meeste gasten niet gezien heb die ik wou zien, maar hen zie ik wel terug in November!
De laatste 5 dagen die ik in Belgie was, was Koula, mijn Griekse vriendin, ook op bezoek bij mij thuis! Het was plezant en ik kon haar veel belgische tradities en regels aanleren. De eerste dag wou ze al meteen een wafel eten, en ze kocht bijna overal chocolade, bier en looza ace. We gingen tevreden terug naar Athene.

Nu ben ik al 1 week terug in Pikpa, toen ik hier aankwam, had ik het gevoel dat ik hier nooit weggeweest ben. In het weekend ben ik zelfs met mijn roommate naar Agristi geweest, en het heeft me wel goedgedaan, gaan genieten van de zon en de zee. Het was ook mijn eerste keer dat ik in een tent sliep, en ik vond het echt plezant!
Ik hoop echt dat ik volgende jaar met de rugzak en de tent kan reizen, veel goedkoper dan een hotel!!!

k ga nu maar stoppen, want mijn kont doet pijn van het zitten op de harde vloer :-)
Oh ja, Marlene en ik zijn verhuisd naar een andere kamer zodat Stefanie bij ons kan slapen, en ik ben zoooo blij met de kamer. Nu hebben we zelfs een eigen balkone, en meer ruimte! Stefanie is zelfs een lieve en toffe kamergenote, ben blij met haar!

Dikke kus!
Eva

de hoeveelste week, ik volg mijn weken niet meer :-)

Hi everybody

Het zal de meeste mensen verbazen dat ik weer een bericht plaats op mijn blog, maar ik zit hier te vervelen in de gang van Pikpa. Waarom ik hier zit, is het omdat Astrid haar slaap kan inhalen voor haar vertrek morgenvroeg! En ook omdat ik aan het wachten ben tot mijn kleren goed gewassen zijn, dan kan ik ze ophangen om te drogen.
Dat doe ik allemaal zodat ik morgen rond 12u op kamp kan vertrekken!

Eigenlijk vind ik de gang wel gezellig, met al die blauwe kleurjtes! De muur zelf is lichtblauw, en de vloer is donkerblauw! En het plafond is natuurlijk wit :-), amai ik ben hier de gang aan het beschrijven :-)
Allee, nu over mijn reis met Astrid naar Rhodos. Bij mijn vorige bericht heb ik niet veel kunnen vertellen, want ik was zo geirriteerd van de Griekse toetsenbord!!! Nu kan ik zalig weer op mijn eigen manier typen...

MIjn reis naar Rhodos was zeer plezant en zeer ppladend (mijn geestelijke batterij), het heeft me echt goedgedaan! Het was ook zalig om met een vriendin te kunnen zijn, en ook Vlaams kunnen spreken. Al merkte ik wel dat ik soms stooterde en soms de woorden vergat..
Ik heb in Rhodos veel gezien en gedaan, Astrid reed veel met de quad en voerde ons overal waar we wilden zijn!! Paar keren heb ik erop gereden, en het was wel plezant! (Voor de mensen die zorgen maken, Astrid zat achter me op, en hielp me erdoor!) We bezochten de oude stad van Rodos (hoofdstad) en Lindos, zeer prachtige steden! En we gingen paar dagen ook naar het strand om te gaan zonnen en zwemmen. We gingen ook het uitzicht in de bergen bewonderen, gingen ook de vlinderbos bezoeken,...
De 2 laatste dagen in Rhodos was eigenlijk te veel, want we hadden alles al gezien!!!!

Hoe we naar Rhodos gingen, was het met de megagrote ferry blue star. De heenrit was voor mij het zwaarst, ik was oververmoeid en mijn evenwichtsgevoel was weg, zeer lastig! En het heeft meer dan 12 uren geduurd en het was in de nacht! Ik was zo blijjjj toen we daar aankwamen. En de terugreis was ietsje gemakkelijker omdat ik goed opgeladen en uitgeslapen was, en ook omdat het overdag was. Toch waren we blij toen we in Athene aankwameen, 12 uren lang varen blijft wel lastig en vermeoeid!

De laatste dagen loop ik ook met gedachten naar Pikpa en vooral naar da kamp, ik weet echt niet wat ik ervan moet verwachten, ik zal merken morgen!!! Na het kamp zal ik min best doen om een bericht te plaatsen hierover!

Nog 3 kwartier wachten, dan is mijn was klaar! Dan kan ik eindelijk een beetje slapen, hopelijk ben ik dan wakker om afscheid te nemen van mijn toffe reisgenote Astrid!

Dikke kus!
Eva

Het doet zo raar aan om niemand te zien in Pikpa, ik voel me echt verloren hier...

Bericht uit Rhodos

Hi everybody

Omdat ik op een vreemd toetsenbord zit in Rhodos, zal ik hier veel typfouten maken, mijn excuses ervoor. Hier zal ik ook geen kommas, puntjes vraagtekens en roeptekens maken.

De laatste weken was het echt druk geweest met seminar over de kamp en de voorbereidingen voor de kamp. Ondertussen ben ik ook veel weggeweest met mijn kamergenote, iets gaan drinken of gaan shoppen in Glyfada. En ook veel gewerkt in mijn afdeling.

Toen mijn ouders en mijn broer op bezoek waren in Pikpa, ging ik dan Alexandros en Stelios, de doofblinde jongen en de jongen met down, halen. Dan konden we kennismaken met Alexandros< Mijn moeder was veel bezig geweest met Alexandros, en ik kon zien dat ze ervan genoten. Ik kreeg van ze de bevestiging dat Alexandros wel een slimme jongen is, dat hij hier in Pikpa te weinig kansen krijg om te kunnen evolueren en ontwikkelen tot zo mogelijke verstandige man. Dat is juist zo jammer, de 3 maanden lang ben ik al aan het peinzen hoe ik Alexandros kan helpen als ik na mijn zes maanden terug naar huis moet.
Dat moet ik nog ontdekken de komende maanden

Grrr, ik word zo zenuwachtig van die stomme, griekse toetsenbord roeptekens

Hier in Rhodos ik heb enorm genoten van mijn vakantie samen met Astrid en mijn batterij is nu volledig opgeladen voor de komende 3 maanden. We hebben voor 5 dagen een quad gehuurd, en het was wel plezant en gemakkelijk, zo moesten we geen rekening houden met de uren van de bussen. Natuurlijk heb ik paar keren erop gereden, op de quad merkte ik wel dat ik nooit meer met snelle voertuigen kan rijden... Veel gezwommen en veel gezien.

Na mijn reis vertrek ik onmiddellijk naar de sunnercamp Hoe de kamp dichterbij komtm hoe ik banger word. Het is omdat ik niet goed weet wat ik ervan zal moeten verwachten. Ik merk het wel als ik daar aankom.

Ik ga hier afsluiten, ik ben die toetsenbord meer dan beu
Tot na het kamp

Big kiss
Eva

11e week, de interessantste week!

Hi everybody!

This week was very interesty, because it was a lot happened in my 11e week! Hopelijk is mijn Engelse zin goed geschreven, jullie mogen me altijd verbeteren he...

De laatste avond van Heidi haar verblijf werden we meegenomen door Marlene (ondertussen al bekend bij jullie als mijn kamergenote :-) ) naar een festival, het was een soort festival met thema: anti-racist! Toen ik daar aankwam, voelde ik meteen thuis! Na wat rondkijken gingen we iets eten, we hadden keuze uit verschillende landen, zoals Egypte, landen uit Afrika, ... Eindelijk konden we dan naar een concert gaan die Marlene wou zien, en het was daar echt super en fantastisch!!! Daar konden we echt uitleven met de muziek en het sfeer daar, de sommigen konden zien op de foto's die ik plaatste op Facebook! Als ik eraan denk, geniet ik er nog altijd van!

Paar dagen later kwamen mijn ouders en mijn oudste broer aan in Airport met mijn zware volgeladen rugzak!!! Ik was blij om mijn ouders terug te zien, maar ik had vooral behoefte om mijn oudste broer terug te zien, en ik was zo blij en fier toen ik hem zag aankomen in Athene! Hij zag er goed uit na tweeenhalve maand gemis, nu zijn ze aan het genieten van hun tiendaagse trip in Griekenland, gisteren gehoord van mijn moeder dat het plezant is!
In die rugzak hadden ze van alles gestopt: Belgische brood, chocolade, boeken, lamp, dag allemaals, en natuurlijk ICE - TEA!!! Maar ik vond nog een leuke verrassing in mijn rugzak: de lieve brief van mijn grootouders, zoiets ouderwets kan altijd veel sterkte meegeven, dat heb ik aangevoeld

De communicatie met de vrijwilligsters is de laatste dagen nogal erg veranderd en versterkt, nu doen ze echt meer de moeite om te leren, en we hebben veel meer contact met elkaar! De sfeer de laatste dagen is nogal verbeterd en gezelliger dan ooit, ik ben erg blij mee!!! Er wordt zefls gepraat en geplaagd onder elkaar, en soms gebruiken ze zelfs gebarentaal met elkaar, al ben ik niet in het gesprek betrokken, echt grappig om te zien!

Woensdagavond ging ik ook met Marlene en Coline (de andere vrijwilligster) naar een dancefestival, en we trokken ons gewone kleren aan. Toen we daar aankwamen bleek het een nogal sjieke bedoenng!!! Overal liepen vrouwen en mannen in hun mooiste kleren, en ze droegen zelfs hun straffe parfum, maar het kon ons niet deren, we kwamen alleen voor de dansvoorstelling. En het was ongelooflijk prachtig en zeer duidelijk waar het over ging. Het was echt 1 van de beste voorstellingen die ik ooit zag!

Deze bericht heb ik zeer rap rap rap geschreven, want ik moet vanavond nog weg naar een etentje met paar dove mensen!!!
En laat eens weten hoe het met jullie gaat he...
Jaja ik weet dat ik velen nog moet beantwoorden via mail, maar ik vind de tijd niet meer de laatste tijd om een goeie mail te schrijven, sorry sorrt mensen!

Big kiss!
Evake

Een bericht van mijn lieve vriendin Heidi!

Woensdag 30 juni kwam ik aan in Athene. Ik ben zeer nieuwsgierig naar wat ik allemaal zal beleven tijdens de twaalf dagen die ik zal doorbrengen in de hoofdstad van Griekenland. Eva komt mij oppikken aan de luchthaven waar ze even ervoor andere Vlaamse meisjes had afgezet. Wat was ik blij om haar terug te zien! Ze zag er goed en gebruind uit! We gaan met de bus naar Pikpa, de plaats van haar werk. Het is even wennen aan de plakkerige warmte. Aangekomen aan het huis, stelt ze me aan iedereen voor en toont me haar kamer die ze deelt met Marlène. Het ziet er best gezellig uit. Het strand vlakbij ziet er echt chic uit en iedereen is vriendelijk. Veel mensen kunnen een beetje vingerspellen of schrijven iets ter communicatie met Eva. Interessant om te zien hoe dat gaat.
De volgende dag laat Eva me kennismaken met frappé. Ik probeerde haar ervan te overtuigen dat ik echt geen koffie lust en dat frappé dus niets voor mij is. Toch bestelde ze een frappé voor mij en ik moet toegeven dat de smaak iets had, lekker fris en verslavend! Ik wil dat vanaf nu elke dag drinken.

Vandaag heb ik de groep kinderen kunnen zien met wie Eva werkt. Het nieuwe gebouw ziet er mooi uit, zachte kleuren en veel licht. Maar het valt me op dat het nogal steriel is. De kinderen liggen in hun bed of in de buggy bij de verpleegsters in de woonkamer. Het weinige speelgoed ligt opgeruimd in een hoekje en wordt niet aangeboden aan de kinderen. De verpleegsters wassen en kleden de kinderen aan. Ik zag hen een keer aan tafel roken en kaarten, en de tv met het nieuws aan, terwijl de kinderen er rond in hun buggy zitten, dat schokte me wel. Het huis en de kinderen worden zeer goed onderhouden, het huis is kraaknet! Maar meer wordt er niet mee gedaan. Daar zijn de vrijwilligers voor begrijp ik, zij zorgen voor plezier in het leven van de kinderen. Zij vormen een grote en belangrijke waarde voor die kinderen. Ik heb ook de doofblinde jongen Alexandros gezien. Ik kan zien dat Eva er een speciale band mee heeft.
Ik ben af en toe mee gaan zwemmen of gaan wandelen met de kinderen. Soms was het gemakkelijk, soms meer zwaar en moet je zeker met twee zijn, dat hangt af van het kind. Het is leuk om te zien hoezeer de kinderen ervan genieten als Eva hen meepakt naar buiten. Het is wel vervelend als er activiteiten worden afgelast of uitgesteld, het is hier aanpassen aan de Griekse cultuur. Eva is er al behoorlijk aan gewend. Later kreeg ik de handelingsplannen te zien van de kinderen, ik was zo verbaasd! Het bestaat uit één oud dik boek, handgeschreven met gemiddeld 3 pagina’s per kind van heel Pikpa. Het is echt niet te vergelijken met België. Er zijn hier dan ook geen opvoeders of teambegeleiding. Enkel de vrijwilligers die instaan voor de invulling van de dagen van de kinderen.
Geregeld gaan Eva en ik zwemmen, heerlijk verfrissend met dat warme weer. In de zee hebben we een keer dove jongens ontmoet. We wisselden nummers uit om later meer af te spreken. De volgende dag gaan we met een van die jongens en Marlène naar Korinthos. Het bekende kanaal van Korinthos met zijn adembenemende blauwe kleur. Daarna trekken we naar het Ancient Korinthos waar archeologische opgravingen zijn en museum.

De volgende dag volgde normaal gezien nog meer cultuur, ik ging met Eva naar Athene, maar het was te warm om de Akropolis te bezoeken. Dus gingen we Athene zelf verkennen. Het toeristengedeelte ziet er nieuw uit en is zo netjes, geen enkel papiertje op de grond! We gingen langs de toeristenwinkeltjes, de pleinen, het parlement, de winkelstraten, orthodoxe kerk…
We hebben ook heel wat gewinkeld, de kleren zijn zo luchtig en mooi! Die avond zijn we gaan bowlen met enkele dove vrienden die we daar hebben leren kennen. Het was een leuke uitwisselingsavond van beide culturen.
De dag daarop ben ik naar Likavitosheuvel (prachtig panorama), het Parthenon en het nieuwe museum gegaan. Nu heb ik het belangrijkste gezien van Athene. Verder ben ik enkele dagen naar Poros gegaan, even uitblazen op een eiland. Vrijdagavond ben ik met Eva naar de stad Athene getrokken ‘s avonds om van onze laatste avond samen te genieten. We wandelden in het grote park en langs de Akropolis dat prachtig is met de lichtjes. Bij toeval zagen we ook de wachtwisseling aan het parlement toen we de tram terug wilden nemen. Zaterdag gingen we met Marlène en andere vrijwilliger naar het theater in Epivadros. Marlène is echt een geweldig persoon voor Eva, ze doet veel moeite om te gebaren en het is verbazingwekkend wat ze op een maand tijd geleerd heeft van Eva. De rit duurde wel even, eerst met de bus naar de stad en daar met een reisbus meer dan 2 uren onderweg. Maar het was absoluut de moeite. Het is echt onbeschrijfelijk wat je ziet! 7000 mensen samen in openluchttheater hoog in de bergen in volle natuur en de zon die onderging. Het begon om half 10 en eindigde rond 11u. Van het theater zelf konden we minder van genieten, er werd de hele tijd gepraat (in het Grieks). Achteraf hoorde ik dat het verhaal van Oedipus werd voorgesteld.

Mijn reis is bijna ten einde. Ik heb er enorm van genoten, de dagen vlogen voorbij! Ik ben droevig dat ik Griekenland al moet verlaten, ik voelde me hier vlug thuis. Maar ik ben heel blij dat ik heb kunnen zien hoe Eva het hier doet. Ze doet het hier echt geweldig! En ik wens haar verder nog heel veel succes, plezier en prachtige ervaringen in de komende maanden!

Heidi

De leukste week tot nu (9e week)

Hi everybody!

Nu kan ik jullie echt geruststellen met een leuke en positieve verslag over mijn negende week hier!
Over het eten en de drank hier zal ik voglende week wel doen, want blijkbaar zijn er nog meer Griekse eten en drank dan ik dacht, en de namen weet ik niet meer!

Vorige week is er een Vlaamse meisje met haar zus op bezoek geweest hier in Pikpa. De Vlaamse meisje wil graag zes weken in Pikpa komen werken, en ze was hier op de voorbereidend bezoek zoals ik in april. Ze zit in een rolstoel. Ik zie het totaal zitten met haar, en ik ben blij dat iemand uit vlaanderen naar hier komt, en haar zus is een lieve en toffe persoon! Het grappigst was dat de gesprekken tussen ons vooral over Belgie ging, over het eten,...
De uitdrukking 'De wereld is echt klein' klopt echt helemaal!!! Want ik moest de Vlaamse meisje en haar zus wegbrengen naar de luchthaven omdat ik dan mijn vriendin kon oppikken. Ik vertelde aan mijn vriendin dat er paar mensen uit Vlaanderen op bezoek kwam, en toevallig zag ze op facebook de naam van de Vlaamse meisje. en ze vertelde me dat ze haar wel kent van haar studentenkot. Blijkbaar zaten de Vlaamse meisje en mijn vriendin samen op kot in Leuven!!!! Echt ongelooflijk

Ja, mijn vriendin is nu op bezoek hier in Pikpa, en ze is hier al een weekje! Veel plezier gemaakt tijdens deze dagen!
- samen met de kids gaan zwemmen in de zee
- gaan winkelen in Glyfada en Athene zelf.
- Uitgeweest in Athene, en veel gratis drank gekregen, samen met mijn kamergenoot!
- 3 dove jongens ontmoet in de zee, en veel contact met 1 jongen
- Naar Korinthos geweest met de dove jongen en mijn kamergenoot!
- naar een afscheidsparty geweest van een vrijwilligster hier
- een prachtige wandeling gemaakt
- MIjn vriendin is door mij verslaafd geraakt aan Frappe :-)

Met de kinderen gaan zwemmen in de zee: echt een leuke activiteit! Daarvan kan je veel leren!
je moet echt op verschillende manier omgaan met een kind, afhankelijk van hun soort handicap! Aan elke zwemparty heb ik altijd goeie ervaringen, ik krijg ook door deze activiteit meer zelfvertrouwen, echt leuk!!! Voor deze activiteit moet je wel paar voorbereidingen doen: een zwembroek en handdoek zoeken, een kind gaan halen, ze naar de strand brengen, ze insmeren met zonnemelk, zwembroek aandoen, en na het zwemmen: douchen en wassen, ze goed afdrogen, pampers en kleren aandoen, en ze terugbrengen.
Ik kijk nu uit naar morgen, ben benieuwd met welke kind ik morgen zal zwemmen!

Het is al een lange verslag zie ik!
Nu ga ik lekker gaan drinken in Glyfada met mijn kamergenote, mijn vriendin en die dove jongen :-)

Dikke kus!
Eva

8e week en het strand

Hi everybody!

Er is niet zo veel gebeurd in de 8e week!! Gewerkt, onder de zon liggen, gekookt, op uitstap geweest, ... Niets speciaals dus :-)

Alleen is er nieuws gekomen dat de jaarlijkse zomerkamp verschoven is naar Augustus. Van die nieuws raakte ik wel een beetje in paniek, want ik had zo veel plannen eind juli en begin augustus. Gelukkig is alles goed opgelost! Ik ben echt benieuwd naar die zomerkamp, want daarover is hier heel veel gepraat bij de vrijwilligers en de kids zelf. Ze zeggen dat het erg tof zal worden, en er zullen ook de andere kids van de andere instellingen komen. Ik denk dat ik een paar volunteers van mijn seminaire terug zal zien op deze kamp! Als ik terug ben van de kamp, kan ik hier meer vertellen.

Vorige week was het weer veel minder geworden, een soort Belgische weertje :-), ik kon niet geloven dat ik zo blij mee was, want het gaf me gevoel dat ik thuis was, en het gaf ons frisheid! Al konden we wel gaan zwemmen, en onder de zon liggen terwijl het in Belgie niet kon met zo'n weertje.

Het strand hier in Pikpa heeft me echt het meest verbaasd: toen ik hier aankwam, was die strand afgesloten met een hek. Maar ik k on daar komen door een hek (een gat) te kruipen, en daar rond gaan verkennen. Het was daar echt vuil met veeeeeeeeeel afval, zwarte zeewier op het strand, lege flessen in het water, ... In juni ging het strand open voor de grote opruiming, en ze ruimden echt alles op!!! Heel soms ging ik zelfs helpen bij het opruiming. Dat heeft ongeveer 3 weken geduurd voor het klaar was.
Nu ziet het er echt proper uit: overal liggen er strandzetels met een tafeltje en een mooie beige paraplu, en er liggen zelfs houten weggetjes naar het strand zodat de mensen met een rolstoel op het gemak naar de zee kan gaan. Op een soort bruggetje is er zelfs een ophaal-machine voor mensen met een rolstoel. Zo kunnen ze mensen uit het water halen en ze op hun rolstoel plaatsen. Het water ziet nu echt prachtig blauw en het strand zo mooi wit!!! Nu ga ik zefls heel graag daartoe om te gaan zwemmen, een frappe gaan drinken of een mooie boek gaan lezen op 1 van die strandzetels :-). De foto's van de strand kan je bekijken op mijn facebook, wie het niet heeft, laat me maar weten!
Nu is het erg druk op het strand zelf, want er komen zelfs mensen met een handicap buiten Pikpa daartoe, ongelooflijk om te zien hoeveel mensen er zijn met een handicap, echt waar!!! Ah ja, nog iets leuks om te weten: er zijn 2 strandwachters: Een knappe boy en 1 leuke girl. En de girl kan goed Griekse gebarentaal!! Soms maken we een kleine praatje...

Bij de volgende blogbericht zal ik meer vertellen over Griekse eten en drinken hier :-)

En weten jullie al wie de eerste minister is in Belgie?
Geniet zo veel mogelijk van de warme weer daar in Vlaanderen he...

En het gaat heel goed met mij, sinds vorige week vrijdag voel ik me echt goed en mezelf!!

Big kiss!!
Eva

De zweterige week! (7e)

Hi everybody!
Zoals je in de titel kan lezen, was de 7e week echt zweterig! Deze week was echt een moeilijke week voor mij door de hitte, te weinig slaap, enkele problemen met de communicatie met de andere vrijwilligsters en de verpleegsters, .. Maar er waren zeker en vast positieve dingen geweest waarvan ik echt opgekrikt van werd!

Door de hitte in mijn kamer kon ik echt niet slapen, er was geen airco om te koelen, en alle ramen in mijn kamer waren open zodat ik wat frisse lucht binnenkreeg, maar het hielp niet echt veel. En de muggen waren deze week echt verschrikkelijk, mijn muggenspray is al op na 3 weken!!! Ik was zo stikjaloers op mijn roommate, want die moest op seminaire naar een hotel, en daar had ze heerlijke frisse lucht via airco :-)

En omdat ik te weinig geslapen heb, ben ik ook wat gevoeliger voor de opmerkingen en de miscommunicatie, en het maakte me echt kregelig, en als het te moeiljik werd, ging ik gewoon weg om te wandelen om mijn gedachten te kunnen plaatsen. Het heeft me echt geholpen, en ik vertelde het alleen aan mijn roommate toen ze terugkwam van haar seminaire. Ze heeft me echt goed getroost.

Miscommunicatie, hoe kwam het? tja... Er waren geen duidelijke afspraken gemaakt en het afspraak werd aldoor veranderd dat ik niet meer wist wat ik moest doen, het was echt lastig om duidelijkheid te vragen terwijl ze zelf vermeoeid en gestresst waren. Maar na paar uren was het al opgelost, ik besefte ook dat ik om meer uitleg en duidelijkheid onmiddellijk moet vragen. Hopelijk gebeurt het niet meer de komende weken. Dat kan ook zijn door de vermoeidheid bij alle vrijwilligsters...

Deze week moest ik paar dagen alleen gaan werken, en ik kon 1 naam niet goed lezen op een papiertje om te weten wie naar de therapie moest, dus ging ik maar vragen wie het was, en de verpleegster reageeerde zo van: wijzend naar een kind die alleen in de woonkamer zat, dus nam ik die kind mee naar de therapie. Bij de therapie zeiden ze dat die kind niet op therapie moest gaan, dus ik terug naar de afdeling met de kind. En de verpleegster keek naar me met de vragende blik, en ik antwoordde dat die kind niet moest gaan. Een half uurtje later belde de therapeut naar de verpleegster waar de andere kind bleef, en de verpleegster boos op mij...
Dat vond ik erg vervelend, omdat ik om hulp vroeg bij het lezen en toch geen goeie antwoord kreeg... De volgende dag keerde ik terug met bange gevoelens, en het is wel goed gegaan!

De positieve dingen nu...
Donderdag kreeg ik een briefje van de post, en er stond dat ik 2 pakkets moest gaan halen. Ik ging daartoe met de auto en 2 girls!!! Het was echt grappig hoe ze keek naar die grote pakket van mijn lieve vriendin Kr! Ik moest zelfs meteen openmaken van ze, en ik was ongelooflijk blij met de cadeaus, Kr zal het niet beseffen, maar zoiets had ik echt nodig om opnieuw positief door te gaan, het was echt een motivatie voor mij!!! Deze cadeaus zal ik zeker en vast blijven koesteren! En de andere pakket was van mijn grootouders met een prachtige brief! Dank u wel Kreeftje, oma en Peter!

Enkele weken geleden moest ik naar de seminaire, en daar waren 2 trainers: Elias en Kostas. Met Elias had ik een leuke band gekregen, en ik kreeg een foto van hem mee met Grekse woorden op, Marlene vertaalde het: ik hou van je. En vrijdagavond is hij binnen komen springen om te zien hoe het met mij ging, en ik was zo blij om hem te zien. HIj heeft de week echt goedgemaakt!! En mijn roommate is ook teruggekomen van haar seminaire...

Gisteren, zaterdag, ben ik met die dove koppel: Koula en Makis, naar een prachtige streek buiten Athene geweest. De naam ben ik vergeten, en als ik het vind, zal ik hier zeker en vast melden! Daar ontmoetten we ook een andere dove vrouw, een goeie vriendin van Koula, Stamatia. Met ons vieren gingen we dan zwemmen daar in een prachtige zee, en iets gaan eten in een heerlijke Griekse restaurant.
Daar leerde ik meer Griekse gebaren, en ze vertelden me veel over Griekse huwelijken en eilanden. We hadden ook veel over het verschil tussen Griekenland en Belgie. Zeer interessant en plezant!!! Zeer tevreden en opgekrikt van deze onvergeetlijke dag keerde ik terug naar Pikpa.

Vandaag was het een rustige dag, gaan zwemmen in de zee en mijn goeie boek gaan lezen op het strand... Niets speciaals!

Ik verzeker jullie dat het weer echt goed gaat met mij! Ik voel weer mezelf en ben gelukkig nu, denk omdat ik enkele dagen weer goed slaap...
Geen zorgen meken...

Tot volgende week!!!
Eva

6e week!

Hi everybody!
Mijn 6e week is over paar uren al voorbij, en morgen begint mijn zevende week hier in Athene :-) Ik kan niet geloven dat ik hier al zes weken ben, want ik heb het gevoel dat ik paar weken geleden in Belgie was, maar nee... De tijd vliegt hier wel vlug voorbij. Alleen is de weekends wel moeilijk voor mij, want er is dan niet veel te doen.

Maar ik heb van deze weekend wel goed genoten, gisteren gaan shoppen in Glyfada, en weer prachtige en frisse kleren gekocht! Vandaag had ik zelfs mijn nieuwe kledingstuk aangetrokken, was zo fier op! Vandaag ben ik met mijn kamergenote Marlene en de nieuwe vrijwilliger Daniel met de bus naar Sounion geweest. Daar in Sounion gingen we dan de tempel van Posedion of zoiets bezoeken. Het was zeer prachtig daar. Na het bezoek gingen we een frisse duik nemen in een 'vergeten' stenen strand. Een zeer toffe dag, want vandaag konden we elkaar beter begripen dan de vorige dagen! Ooit ga ik zeker en vast terug naar Sounion met een vriendin...

Tijdens de week was er niets speciaals te melden, gewoon werk in mijn afdeling en activiteiten gedaan met de kinderen en vrijwilligsters. Het was erg tof.
Dinsdag in de namiddag had ik goesting om te gaan wandelen met een kind uit mijn afdeling, dus ging ik een driejarige jongen met syndroom van donw halen. We gingen op ons gemak wandelen naar de strand om te zien of het open was. Tot ons vreugde was het open.
Daar zag ik een goeie kennis (Griekse man, Tigran), en we besloten om te gaan wandelen in de zee met de jongen, en het was zeer onvergetelijk!!! We probeerden de jongen laten zien dat de zee echt plezant is, maar de jongen was zo bang van het water dat hij zo stokstijf bleef staan! De foto's ervan komen zeker later op de picasse-web.

Donderdag in de voormiddag moest ik ook alleen gaan werken in mijn afdeling, mijn partner kon niet wegens persoonlijke redenen. Ik ging die dag met zenuwachtige en bange gevoelens werken, ik was zo bang dat de communicatie met de verpleegsters en therapeuten niet zou lukken, en zenuwachtig omdat ik alles alleen moest doen. Tot mijn verbazing is het me goed gelukt met paar kleine foutjes, van die foutjes kan ik ervan leren he... Morgen kan ik weer met mijn partner gaan werken in mijn afdeling, en het zal weer fijn werken zijn :-)!

Vrijdagavond waren we uitgenodigd voor een feestje bij mijn mentor Katerina thuis, en ik besloot om mee te gaan. Op die avond genoot ik wel van de gezelschap, het eten en de gesprekken met Katerina en paar vrijwilligsters. Maar ik was wel blij toen ik naar huis mocht, het is echt moeilijk en vermoeiend voor mij om in de groep horenden te zitten. Want ik snap er echt niets van wat ze allemaal vertellen. Toen ik naar huis ging met paar vrijwilligsters, had ik hulp nodig in het donker. Het was zeer interessant hoe de meiden met mij omgingen in het donker, ze waren altijd bezorgd, en ze wilden me altijd helpen. Ik wisselde vaak van een meid om iedereen tevreden te houden :-).

Ik weet niet of ik in mijn blog al verteld heb dat ik mijn paspoort kwijt was, dinsdag ging ik dan met Popi naar de politie voor de aangifte. Ik was er zo zeker van dat de Griekse politiemensen zo vriendelijk waren als de gewone Griekse burgers hier. Maar neee: ze waren niet zo vriendelijk, en ze keken adoor vies. Zelfs geen goeiedag gekregen van de politieman die ons ontving, en tot mijn verbazinig moest Popi ook de papieren invullen (ik kon niet omdat het in Grieks was). Popi zei dat het normaal was: Ze zei zo van: In Scandinavie (of zoiets) zijn de politie meer vriendelijker, en in het zuiden echt bot.
Ik vermoed dat ik nu dinsdag of woensdag naar de belgische ambassade zal moeten gaan met de papieren voor de nieuwe paspoort, ben echt benieuwd hoe het daar zal zijn.

Een berichtje voor mijn lieve I: kweet niet of je mijn reactie gelezen heb, maar ik ben echt benieuwd naar je verrassing :-)

Kom eens vertellen hoe de verkiezingen afgelopen zijn, ik ben zo nieuwsgierig wie de eerste minister is!
En ik mis jullie allamaal, mijn vrienden, mijn familie, mijn vrijwilligerswerk,....

Dikke kus!
Eva

5e week

Hi everybody!

Elke keer wil ik altijd een originele titel geven, maar het lukt me nooit! Dus tel ik met de blog mee hoeveel weken ik hier al ben!
De vijfde week is al voorbij, en ik kan het niet geloven dat ik me echt kon redden zonder een tolk. Deze week was er zelfs geen moment geweest dat er een tolk nodig was, behalve op de wekelijkse vergadering.
Tot mijn verbazing schreven 2 girls alles op wat er gezegd is tijdens de vergadering, natuurlijk in het Engels. ZO kan ik de vergadering volgen, maar ik weet niet of ik dat zes maanden kan volhouden. Ik zal wel merken.

Zoals altijd ging ik elke morgen werken in mijn afdeling, waar de jongste kinderen leven, en elke morgen dezelfde ritueel, kinderen klaarmaken voor school of hun therapie, ze wegbrengen en de bedden verversen. NIets speciaals om erover te vertellen!
Bijna elke dag deed ik ook activiteiten met de kinderen, knutselen, theater, wandelen, koken,... Zeer plezant om te doen!

Vorige week maandag kreeg ik ook eindelijk de Griekse les van ons lieve Popi, en ze legde me uit heo al die klanken klinken en leerde me ook alle alfabet schrijven. ONdertussen leerde ik haar ook Vlaamse gebarentaal (vraagwoorden en kleuren). Het was echt plezante les, want ik schrok dat er sommige letters niet bestaan in Griekse taal, ik wou de namen va nmijn vrienden ook kunnen schrijven in Grieks. Bijvoorbeeld Wendy, dat kon ik niet schrijven in het Grieks omdat W niet bestaat in Grieks! Donderdagavond is er toets afgenomen van mij, en ik ben geslaagd tot de verbazing van Popi. Al maakte ik wel enkele foutjes :-) Ik kijk uit naar de volgende les, al weet ik niet wanneer het zal zijn, het hangt van de drukke agenda van Popi. Maar ik heb wle papieren gekregen met aantal woordjes, dat kan ik ook leren!

Vorige week was ook een bbq-feestje op het strand, en ik ging ook daartoe met andere vrijwilligers. Maar het was daar zo koud met al die wind, en iedereen droeg een lange broek, ik zelfs ook! Ik genoot van de strand, het eten, en het gesprekken met paar mensen. Plots moest ik naar een rij vrijwilligers kijken, en die hadden een papier vast. De eerste deed haar papier open, en op die papier stond: lang zal ze leven, en de tweede: in de gloria, de derde hip, .... zo gaat het verder, en op het einde stond er: GELUKKIGE VERJAARDAG EVa, alles in het Vlaams! Ik schrok ervan en had er niet verwacht dat ze zoiets zouden doen! Er was ook een taart, en het was lekker!
Dus heb ik mijn verjaardag goed gevierd met een taartje en bbq-feestje!

Zondag ging ik weg naar Athene met een dove koppel. Ik leerde de koppel kennen omdat de vrouw KOULA bij mij op Pikpa werkt als de leerkracht, en ze nodigden me uit voor een wandeling en een etentje in een Griekse restaurant. Ze lieten me alles zien en legden me ook uit hoe ik alles kon vinden, en ze toonden me ook hoe ik de plekken moest noemen met de Griekse Gebaren. Eeer tof en ontspannend! Daarna gingen we iets eten, SOUVLAKI, zeer lekker!!! Het is een opgerodld brood met tomaten, ajuin, kip (op een speciale manier bereid), vele kruiden van een bepaalde eiland (naam vergeten), en veeel olie!!! De hele ontmoeting met de koppel heb ik veel Griekse gebaren kunnen leren! HOpelijk vergeet ik de gaberen niet :-)

Maar allee, het is een korte bericht ja :-)
Dikke kus!
Evake

MIjn favoriete plek snik

Nog een kleine bericht: na mijn leuke gesprek met mijn moeder en grootouders besloot ik een kleine wandelingetje maken naar mijn favoriete plek, naar die reuwe landschap. Ik was zo verrukt dat ik mijn fototoestel meebracht. Na vijf minuten stappen, werd ik al teleurgesteld! Want het hek is daar helemaal afgesloten, ik kan echt niet meer naar die plek de komende maanden!!! Het was echt een perfecte plaats om mijn gedachten te kunnen verzetten. IK zal maar een nieuwe plek moeten zoeken. Verdomme... :-) Veel plezier met het lezen met mijn lange bericht hieronderaan! Dikke kus! Eva

De laatste week met de tolk!

Hi everybody!

Ik zit hier al vijf minuten aan 't nadenken wat ik hier kan vertellen over mijn vierde week hier, en ook de laatste week met de tolk.
Gisteren is Soetkin (de tolk) teurg naar ons mooie, maar toch regenachtige land vertrokken. Toen ze wegliep van de douane, zei ik tegen mezelf: nu begint het echt, mijn project en mijn communicatie met de anderen zonder de hulp in de buurt. Al was Soetkin de laatste week bitter weinig nodig geweest! Gelukkig maar, want er zijn veel tolkuren verloren gegaan tijdens de seminaire vorige week!
Met Soetkin ging ik naar het centrum van Athene om iets te gaan eten als afsluiter, en we gingen gisteren ook naar het strand. Ik ging zefsl 2 keer zwemmen in de zee, dat zal de sommioge mensen zelfs verbazen :-)

De laatste week was eigenlijk een week vol ups and downs! Zo'n week heb i nog nooit gehad!!!
Eerst de negatieve dingen:
- Mijn paspoort kwijtgeraakt, en niet meer teruggevonden tijdens het verhuis.
- MIjn post-pakket niet kunnen afhalen wegens te laat
- ik moet verhuizen naar de andere kamer.
- Op een dag afschuwelijke, griekse maaltijd gekregen (erwten met aardappeltjes in 1 pot!, lust totaal geen erwten)
- Een grote misverstand gehad met Soetkin, maar nu kan ik erom lachen :-)
- Soetkin is weg...
Eigenlijk overdrijf ik wel een beetje hier...

Positieve dingen:
- mijn postpakket kunnen ophalen de volgende dag, en ook ondertussen kunnen genieten van een cappuccino en DAG ALLEMAAL!
- een onvergetelijke gesprek gehad met Popi en Katarina, zondder de hulp van Soetkin!
- Mijn prachtige handdoek van mijn 5 lieve vriendinnnen kunnen ophangen in mijn nieuwe kamer :-)
- Een prachtige cadeau gekregen van iemand voor mijn verjaardag!
- tot mijn verbazing kunnen genieten van mijn zwempartij in de zee
- mijn vakantieperiode kunnen plannen en bevestigen!
- Een zeer goeie en lieve vriendin en toffe vriend teruggezien via OOVOO :-)

Eigenlijk een rare week!

Nu over het werk,
Eingelijk heb ik deze week niet veel gewerkt door omstandigheden:
Maandag was er een nationale werkdag, dus een vrije dag voor ons allemaal!
Dinsdagavond had ik een zeer leuke gesprek met Soetkin, Popi en Katarina over VGT en sign writing, het was zeer ontspannend, en ik kon de hele tijd praten met behulp met gebarentaal, geschreven taal en natuurlijk ook Vlaams met Popi, ZONDER Soetkin. Het was de eerste keer dat het ons gelukt is zonder de hulp, en het was ook zalig ontspannend na een drukke werkdag!
Woensdag was een rustige dag met knutseluurtje en wandeluurtje met de kinderen. Ik heb ervan genoten, en ook geprobeerd contact te leggen met de vrijwilligers. Maar het blijft moeilijk door te weinige kennis van gebarentaal van hun kant en van mijn kant te weinig kennis van Engels. Maar het komt wel in orde.
Donderdag was eigenlijk een rare dag! In de voormiddag met Soetkin en Patti (de voorzitster van Pikpa, denk ik, en ze kan een beetje Griekse Gebarentaal) een dovenschool bezocht, ik had eigenlijk iets meer van verwacht, ik dacht dat ik een rondleiding en utileg kreeg, maar bijna alle kinderen waren weg op uitstap tot mijn spijt!
Maar gelukkig heb ik wel kennis kunnen maken met 3 dove leerrkrachten, en het was wel fijn! Met 1 dove leerkracht heb ik kunnen afspreken om samen naar een tolkschool te gaan, waar ze lesgeeft. Zo kan ik Griekse Gebarentaal leren. Ik kijk er naar uit! Tijdens de middag wilde ik mijn post-pakket gaan halen, maar niet gelukt wegens te laat!
Vrijdag weer een normale werkdag: kinderafdeling, naar de supermarkt geweest met de kinderen en de vrijwilligers, middle
-room opgeriumd en natuurlijk mijn post-pakket kunnen afhalen!
Vrijdagavond iets gaan eten met Soetkin als afscheid, en het was zeer gezellig!

Gisteren gaan zonnen en zwemmen met Soetkin, en ook ervan genoten! Want het water was een verfrissing voor mij met het warme weer.

Vandaag zelfs verhuisd naar een andere kamer, ik zal mijn ouwe kamer wel missen, want ik had daar veel plaats. Maar ik kan ook deze kamer ook leuk vinden omdat ik het deel met een andere meisje.

Oh ja, iets leuks om te weten!
Eigenlijk kan ik overal gratis binnenraken, zonder problemen via bewaking raken zonder een metro-ticket (vergeten of geen geld), en ik kan zelfs gratis drank krijgen. Als ze merken dat ik doof ben, worden ze onmiddellijk vriendelijk, en ze laten me overal door of ze geven me een gratis cola of een witte wijn!
Ik vertelde het aan Soetkin, en ze keek me wel grappig aan :-)
Gisteravond gingen we dan iets eten in Athene als afsluiter, en ze deed dan alsof ze doof is, en wat gebeurt er? We kregen meteen een gratis witte wijn, en ik zefls 2 keer! Als een bedankje mocht hij zelfs 2 keer mee op de foto komen staan! Ik ben echt benieuwd hoe vaak ik gratis toegang, vervoer of drank zal krijgen de komende 5 maanden!

Over die doofblinde jongen: ik heb hem 1 keer gezien, want ik was er niet veel, en voor mij zag hij er goed uit, maar nog altijd alleen! Ik heb morgen een bespreking met Popi en Katarina, en ik zal dan vragen of ik meer met hem bezig mag zijn, hopelijk een positieve reactie!

Jaja, de foto's komen eraan! :-)

Het is al een lange bericht en ik moet nog paar dingen gaan doen!
Tot de volgende bericht!
Evake xxx

Ik zal Isabelle en Soetkin hier missen de komende weken!

2 en 3 week

Hi everybody!
Eindelijk een bericht uit Athene! Het was druk geweest met familiebezoek, de congres en de tolk-ruil.
Voor ik aan mijn blog begin, wil ik gewoon zeggen dat het prima gaat met mij, al was ik wel ziek geweest. het komt omdat ik tussen de rokers leef, en ook omdat ik in een stoffige leefomgeving leef. Ik denk dat ik eraan moet wennen, met de hulp van de medicijnen.
Op dit moment ben ik bijna genezen, ik hoop dat het zo blijft de komende 5 maanden.

De familiebezoek vorige week was echt fijn en ook opluchtend voor mij! Van mijn mentors kreeg ik een namiddag vrij om mijn familie te mogen halen aan het luchthaven en met ze meegaan naar het hotel. Ik was echt blij met deze vrije namiddag! Waarom het opluchtend was, is het omdat ik weer Vlaams kon spreken voor enkele dagen :-)
Samen met Isabelle ging ik ze dan halen aan de luchthaven, en het was een fijne weerzien met mijn ouders, en ik kon ze ook goed verrassen met een mooie rok :-) (De foto ervan krijg je later wel te zien)
Ik schrok wel toen ik merkte dat ze zo'n uur reizen van mij verblijfplaats een hotel boekten, maar zeer begrijpelijk! Want ze moeten ook kunnen genieten van hun trip in Athene.
Ze kwamen op een vrijdag naar mijn verblijf- en werkplaats voor een rondleiding, en dat kregten ze van Popi, mijn mentor. Tot mijn blijdschap waren ze tevreden over de rondleiding en ze stelden veel vragen aan Popi. Popi was wel blij dat ze haar Vlaams kon oefenen :-)
Op die dag ging Isabelle 's avonds naar huis, naar haar vertrouwde omgeving. Ik ben blij dat Isabelle als tolk had, en dat zal ik haar altijd dankbaar blijven!
Zaterdag ging ik de hele dag mee met mijn familie, we gingen naar de akropolis-museum (ongelooflijk prachtig en megagroot!!!), daar ga ik zeker en vast terugkomen. In de namiddag ging ik alleen met mijn moeder weg, en het was echt het beste moment van de dag voor mij! Ik genoot van de gezelschap van mijn moeder en ook het gesprekken met haar, en ook we kwamen maar steeds leuke mensen tegen waar ze ons interessante en leuke informatie gaven over het Griekse tradities!!
Zondag gingen ze naar huis, natuurlijk waren er traantjes geweest bij het afscheid, maar na vijf minuutjes kon ik mezelf troosten met een heerlijke cappucino.
Die dag moest ik ook de andere tolk gaan halen, Soetkin.

De voorbije week ging ik dan met Soetkin naar een seminare in het centrum van Athene zelf, we verbleven in een hotel dichtbij zo'n soort autosnelweg,, geen prachtige uitzicht vanuit ons kamer :-). Ik vertrok die dag met totaal geen goesting, maar nu ben ik echt blij dat ik er geweest ben, het was echt interessant en tof! Veel bijgeleerd door de activiteiten over de samenwerking, over mezelf, cultuurshock, tradities, Griekse dans en EVS-dans,... Zeer interessant en leuk!!! Ooit ga ik deze activiteiten zeker en vast gebruiken voor mijn lessen (gebarentaallessen).
De contact met de andere groepsleden daar ging in het begin wat stroef, maar op het eind ging het veel beter, bij het afscheid kreeg ik wel paar dikke knuffels van sommige meiden :-). Met paar meiden heb ik afgesproken dat ik misschien in juli op bezoek bij hen zal komen. Ik hoop echt dat het me lukt om op bezoek te komen.

Tot nu toe heb ik Athene veel bezocht en leren kennen, nu snap ik de metro-lijnen eindelijk goed, nu durf ik alleen met de metro gaan! Daar ben ik echt blij mee :-), en ik weet ook ongeveer waar de wijken van Athene precies liggen, ik ben nogal trots op mezelf omdat ik eindelijk in 3 weken doorheb hoe Athene eigenlijk werkt met al die bussen, metro's, trams, straten,...
Athene is een witte hoofdstad, met aantal prachtige momumeten, en ook zeeeeer luide en vuile stad! Overal zie je hopen afval liggen, en de straten zijn niet echt goed afgewerkt, overal liggen wel stenen los, je moet echt opletten hoe je moet lopen. Overal zie je souvenirwinkels liggen, en ook veel zwartwerkers op straat. Maar de afgelopen dagen heb ik akropolis, tempel van zeus en nationale natuurpark bezocht, en ik ben daardoor een beetje verliefd geworden op Athene door al die prachtige momumenten! De komende maanden ga ik de andere plaatsen van Athene en ook andere dorpen bezoeken, daarover zal ik ook verslag brengen, maar ook over mijn werk.

Tijdens mijn 2de werkweek hoorde ik dat er een doofblinde jongen in Pikpa leefde, en ik heb hem ontmoet. Toen ik hem zag, wist ik meteen dat ik de komende 5 maanden veel met hem bezig wil zijn, het is omdat hij bitter weinig contact heeft met de andere mensen. De eerste contact met hem was vooral lichamelijke aanrakingen met ons handen, zeer emotionele moment!! Isabelle heeft ook contact gelegd met hem met sinaasappel, ze vertelde me dat de jongen zeer blij mee was.
Ik denk dat ik de koemnde 5 maanden veel over hem zal hebben op deze blog.

Euhmm, ik weet niet wat ik nog moet vertellen...
Laat iets van jullie horen hoe het met jullie gaat, al ben ik zeer blij met de bericht van Marijke uit Ardennen!

Dikke kus!
Eva

De eerste werkweek

Mijn eerste werkweek is nu eindelijk voorbij, en ik kan het met geen woorden kunnen beschrijven wat ik ervan vond. Het was eigenlijk een week vol emoties, en ook enkele ervaringen bijgekregen.

Er was wel 1 voormiddag waar ik veel last had door de geur en wat ik daar zag. Ik moest mee met Colline (1 van de vrijwilligsters) naar een leefgroep. Ik werd wel vooraf verwittigd dat ik last zou krijgen van de geur daar, maar ik dacht dat het zou meevallen. Maar nee... :-)
Toevallig was op die dag ook algemene staking (dat zag je zeker op het nieuws), en er was te weinig personeel en de aanwezige verpleegsters zaten aan de tafel koffie te drinken of waren vreselijk erg traag! Ik kon echt niet geloven dat ze zo zouden doen.

Colline moest alle kinderen verzorgen: pampers verversen, wassen, propere kleren aandoen, ze in hun rolstoel doen, tanden poetsen, kousen en schoenen aandoen, echt veel werk voor 1 persoon! Ik probeerde zoveel mogelijk mee te helpen. Maar ik was zo geschokt dat ik niet goed wist wat ik moest doen, want de kinderen daar zijn in de puberteit of jongvolwassenen. Maar gelukkig gaf Colline me de tijd om te bekomen zodat ik op het eind mee kon helpen.



De voorbije dagen heb ik ook andere leefgroepen gezien, en de sommige waren echt plezant en de sommige echt erg door hun ernst van de handicap. De vrijwilligsters hier doen allerlei activiteiten met verschillende kinderne uit alle leefgroepen: gaan wandelen, cake bakken, samen koken, alternatieve school, theater, ontspannende massage, ....
Elke voormiddag brengen ze ook de vele kinderen ook naar therapieen en school. Aan de vele activiteiten heb ik ook meegedaan, en het was wel plezant! Vooral de theater en de massage was echt interessant!

Door alles wat ik gezien heb, besefte ik dat ik best bij de peuters en kleuters begint, zodat ik het kan opbouwen. Zo is het gemakkelijker voor de communiciatie, en ook omdat bij de peuters en de kleuters het minst ergst is.

De contact met de vrijwilligers gaat het wel goed. Er zijn wel paar meiden die echt veel moeite doen om te kunnen communiceren met mij via gebarentaal en geschreven taal. Soms roepen we Isabelle erbij als ik een woord niet begrijp of ze een gebaar willen weten. Ik denk dat het beter zal gaan met de communicatie als er de motiviatie en de moeite van de 2 kanten komen.
Het is echt fijn om te zien dat ze echt gemotiveerd zijn om een gesprek te beginnen emt mij.

De tweede dag van mijn verblijf heb ik een dove vrouw ontmoet, en ze werkt hier als een leerkracht voor de kinderen, ze heeft ook usher.
De eerste gesprek was wel onwennig, het is normaal denk ik.
Maar de laatste gesprek was meer ontspannend en leuker, we hadden over de dieren om te zien of we dezelfde gebaren gebruiken :-) De komende maanden zal ik zeker en vast Griekse Gebarentaal kunnen leren via Koula (dove vrouw).

Ik heb ook veel respect voor Isabelle als tolk: ze is hier als tolk, en ze moet soms mee naar de situaties waarop ze niet voorbereid was, en toch bleef ze professioneel en haar best doen! Ze is echt een goeie tolk, chapeau voor haar! En ook chapeau voor de vrijwilligsters die hier al maanden werken en echt hun best doen om met de kinderen te kunnen werken zodat ze verder kunnen ontwikkelen!!!

Met mezelf: zoals altijd prima! In mijn vrije uren ga ik altijd naar de ruwe landschap, maar ik hoorde gisteren dat het beter is om niet meer te gaan wegens paar rare, naakte mannen :-D. En ook genoten van de prachtige zonsondergang, ...
Natuurlijk mis ik mijn vrienden en familie hier ook!


Dikke kus!
Eva

Aangekomen in Athene!

Na maandenlang geduld hebben ben ik eindelijk in Athene sinds gisteren!
De vlucht zelf ging nogal luidruchtig en vervelend, want een jongen achter me zat altijd door met zijn voeten te stampen met de ritme van zijn muziek. Hij stond ook altijd tegen mijn stoel te bonken. Ik was zo blij toen ik uit het vliegtuig mocht gaan!!!
Het was zo zalig om hier aan te komen uit regenachtige Belgie! Ik zei zelfs tegen mijn moeder dat ik zo blij was dat het regende in Belgie: zo had ik meer het gevoel dat ik naar de zon ging :-D

Vandaag was er niet veel te doen, dus ging ik maar met Isabelle (de tolk) de domein verkennen, en paar prachtige plekken ontdekt! Het zal zeker mijn toevluchtsoord worden als ik wat heimwee krijgt.
Die plek is een ruw plek, maar daar kan je op een rots zitten en naar de blauwe zee kijken, en in de verte zie je ook de stad Athene.

In de namiddag was er een vergadering, en er is afgesproken met de andere vrijwilligers dat ik 1 à 2 keer per week gebarentaallessen zal geven, zodat ze beter met mij kunnen communiceren. Dat bewijst wel dat ze echt gemotiveerd zijn om te kunnen communiceren met mij.

Na de vergadering gingen Isabelle en ik weer verkennen, maar buiten de domein. Zo ontdekten we de plaatselijke stranden en de kleine winkelstraat met mooie winkels.

Straks zal ik mijn programma krijgen voor de komende weken, en dan kan ik hier meer vertellen.

Met mijzelf gaat het echt prima, geen last van verdriet of heimwee! Maar ik vond het wel fijn dat mijn familie en vrienden gisteren in de luchthaven waren.

Tot de volgende bericht!
Dikke kus

Eva

Een nieuwe blog

he!

Eindelijk een nieuwe blog gemaakt. Al zie ik het niet goed zitten, want ik ken mezelf. Met deze blog zou ik niet weten of ik het zes maanden kan volhouden om regelmatig een verslag te plaatsen wat ik allemaal meemaak in Athene, en ik ben totaal geen schrijfster!
Ik zal wel zien of het me lukt.
. Vanaf mei zal ik mijn best doen om leuke berichten te plaatsen, en ik hoop echt dat men interessant is voor mijn lezers. Misschien zou het wel helpen als men reacties plaatst, dan zou het me meer kracht en motivatie geven om meer berichten te plaatsen!

Ter zake: voor mensen die het nog niet weten... Over 9 dagen mag ik eindelijk vertrekken naar Athene. Wat ik in Athene zal doen, zal een prachtige, grote ervaring worden voor mij. Ik zal daar als vrijwilligster werken met kinderen met een zware fysieke en mentale handicap. Na 1 maand observeren mag ik dan zelf activiteiten kiezen.
Ik ben benieuwd welke soort activiteiten ik wil doen.

Daar op deze plek is er ook een gebouw die alleen voor vrijwilligers zal zijn, en ik zal daar samenleven met de andere vrijwilligsters. Al die mensen komen ook uit andere landen. Engels is daar de voertaal. Daar krijg ik ook 2 mentors.

Daarnaast zal ik seminares en workshops volgen, welke precies weet ik nog niet. Ik krijg ook taallessen, hopelijk van een dove leerkracht.

Maar allee, in mei zal ik meer informatie kunnen plaatsen!
Dikke kus!
Eva