6e week!

Hi everybody!
Mijn 6e week is over paar uren al voorbij, en morgen begint mijn zevende week hier in Athene :-) Ik kan niet geloven dat ik hier al zes weken ben, want ik heb het gevoel dat ik paar weken geleden in Belgie was, maar nee... De tijd vliegt hier wel vlug voorbij. Alleen is de weekends wel moeilijk voor mij, want er is dan niet veel te doen.

Maar ik heb van deze weekend wel goed genoten, gisteren gaan shoppen in Glyfada, en weer prachtige en frisse kleren gekocht! Vandaag had ik zelfs mijn nieuwe kledingstuk aangetrokken, was zo fier op! Vandaag ben ik met mijn kamergenote Marlene en de nieuwe vrijwilliger Daniel met de bus naar Sounion geweest. Daar in Sounion gingen we dan de tempel van Posedion of zoiets bezoeken. Het was zeer prachtig daar. Na het bezoek gingen we een frisse duik nemen in een 'vergeten' stenen strand. Een zeer toffe dag, want vandaag konden we elkaar beter begripen dan de vorige dagen! Ooit ga ik zeker en vast terug naar Sounion met een vriendin...

Tijdens de week was er niets speciaals te melden, gewoon werk in mijn afdeling en activiteiten gedaan met de kinderen en vrijwilligsters. Het was erg tof.
Dinsdag in de namiddag had ik goesting om te gaan wandelen met een kind uit mijn afdeling, dus ging ik een driejarige jongen met syndroom van donw halen. We gingen op ons gemak wandelen naar de strand om te zien of het open was. Tot ons vreugde was het open.
Daar zag ik een goeie kennis (Griekse man, Tigran), en we besloten om te gaan wandelen in de zee met de jongen, en het was zeer onvergetelijk!!! We probeerden de jongen laten zien dat de zee echt plezant is, maar de jongen was zo bang van het water dat hij zo stokstijf bleef staan! De foto's ervan komen zeker later op de picasse-web.

Donderdag in de voormiddag moest ik ook alleen gaan werken in mijn afdeling, mijn partner kon niet wegens persoonlijke redenen. Ik ging die dag met zenuwachtige en bange gevoelens werken, ik was zo bang dat de communicatie met de verpleegsters en therapeuten niet zou lukken, en zenuwachtig omdat ik alles alleen moest doen. Tot mijn verbazing is het me goed gelukt met paar kleine foutjes, van die foutjes kan ik ervan leren he... Morgen kan ik weer met mijn partner gaan werken in mijn afdeling, en het zal weer fijn werken zijn :-)!

Vrijdagavond waren we uitgenodigd voor een feestje bij mijn mentor Katerina thuis, en ik besloot om mee te gaan. Op die avond genoot ik wel van de gezelschap, het eten en de gesprekken met Katerina en paar vrijwilligsters. Maar ik was wel blij toen ik naar huis mocht, het is echt moeilijk en vermoeiend voor mij om in de groep horenden te zitten. Want ik snap er echt niets van wat ze allemaal vertellen. Toen ik naar huis ging met paar vrijwilligsters, had ik hulp nodig in het donker. Het was zeer interessant hoe de meiden met mij omgingen in het donker, ze waren altijd bezorgd, en ze wilden me altijd helpen. Ik wisselde vaak van een meid om iedereen tevreden te houden :-).

Ik weet niet of ik in mijn blog al verteld heb dat ik mijn paspoort kwijt was, dinsdag ging ik dan met Popi naar de politie voor de aangifte. Ik was er zo zeker van dat de Griekse politiemensen zo vriendelijk waren als de gewone Griekse burgers hier. Maar neee: ze waren niet zo vriendelijk, en ze keken adoor vies. Zelfs geen goeiedag gekregen van de politieman die ons ontving, en tot mijn verbazinig moest Popi ook de papieren invullen (ik kon niet omdat het in Grieks was). Popi zei dat het normaal was: Ze zei zo van: In Scandinavie (of zoiets) zijn de politie meer vriendelijker, en in het zuiden echt bot.
Ik vermoed dat ik nu dinsdag of woensdag naar de belgische ambassade zal moeten gaan met de papieren voor de nieuwe paspoort, ben echt benieuwd hoe het daar zal zijn.

Een berichtje voor mijn lieve I: kweet niet of je mijn reactie gelezen heb, maar ik ben echt benieuwd naar je verrassing :-)

Kom eens vertellen hoe de verkiezingen afgelopen zijn, ik ben zo nieuwsgierig wie de eerste minister is!
En ik mis jullie allamaal, mijn vrienden, mijn familie, mijn vrijwilligerswerk,....

Dikke kus!
Eva