Een bericht van mijn lieve vriendin Heidi!

Woensdag 30 juni kwam ik aan in Athene. Ik ben zeer nieuwsgierig naar wat ik allemaal zal beleven tijdens de twaalf dagen die ik zal doorbrengen in de hoofdstad van Griekenland. Eva komt mij oppikken aan de luchthaven waar ze even ervoor andere Vlaamse meisjes had afgezet. Wat was ik blij om haar terug te zien! Ze zag er goed en gebruind uit! We gaan met de bus naar Pikpa, de plaats van haar werk. Het is even wennen aan de plakkerige warmte. Aangekomen aan het huis, stelt ze me aan iedereen voor en toont me haar kamer die ze deelt met Marlène. Het ziet er best gezellig uit. Het strand vlakbij ziet er echt chic uit en iedereen is vriendelijk. Veel mensen kunnen een beetje vingerspellen of schrijven iets ter communicatie met Eva. Interessant om te zien hoe dat gaat.
De volgende dag laat Eva me kennismaken met frappé. Ik probeerde haar ervan te overtuigen dat ik echt geen koffie lust en dat frappé dus niets voor mij is. Toch bestelde ze een frappé voor mij en ik moet toegeven dat de smaak iets had, lekker fris en verslavend! Ik wil dat vanaf nu elke dag drinken.

Vandaag heb ik de groep kinderen kunnen zien met wie Eva werkt. Het nieuwe gebouw ziet er mooi uit, zachte kleuren en veel licht. Maar het valt me op dat het nogal steriel is. De kinderen liggen in hun bed of in de buggy bij de verpleegsters in de woonkamer. Het weinige speelgoed ligt opgeruimd in een hoekje en wordt niet aangeboden aan de kinderen. De verpleegsters wassen en kleden de kinderen aan. Ik zag hen een keer aan tafel roken en kaarten, en de tv met het nieuws aan, terwijl de kinderen er rond in hun buggy zitten, dat schokte me wel. Het huis en de kinderen worden zeer goed onderhouden, het huis is kraaknet! Maar meer wordt er niet mee gedaan. Daar zijn de vrijwilligers voor begrijp ik, zij zorgen voor plezier in het leven van de kinderen. Zij vormen een grote en belangrijke waarde voor die kinderen. Ik heb ook de doofblinde jongen Alexandros gezien. Ik kan zien dat Eva er een speciale band mee heeft.
Ik ben af en toe mee gaan zwemmen of gaan wandelen met de kinderen. Soms was het gemakkelijk, soms meer zwaar en moet je zeker met twee zijn, dat hangt af van het kind. Het is leuk om te zien hoezeer de kinderen ervan genieten als Eva hen meepakt naar buiten. Het is wel vervelend als er activiteiten worden afgelast of uitgesteld, het is hier aanpassen aan de Griekse cultuur. Eva is er al behoorlijk aan gewend. Later kreeg ik de handelingsplannen te zien van de kinderen, ik was zo verbaasd! Het bestaat uit één oud dik boek, handgeschreven met gemiddeld 3 pagina’s per kind van heel Pikpa. Het is echt niet te vergelijken met België. Er zijn hier dan ook geen opvoeders of teambegeleiding. Enkel de vrijwilligers die instaan voor de invulling van de dagen van de kinderen.
Geregeld gaan Eva en ik zwemmen, heerlijk verfrissend met dat warme weer. In de zee hebben we een keer dove jongens ontmoet. We wisselden nummers uit om later meer af te spreken. De volgende dag gaan we met een van die jongens en Marlène naar Korinthos. Het bekende kanaal van Korinthos met zijn adembenemende blauwe kleur. Daarna trekken we naar het Ancient Korinthos waar archeologische opgravingen zijn en museum.

De volgende dag volgde normaal gezien nog meer cultuur, ik ging met Eva naar Athene, maar het was te warm om de Akropolis te bezoeken. Dus gingen we Athene zelf verkennen. Het toeristengedeelte ziet er nieuw uit en is zo netjes, geen enkel papiertje op de grond! We gingen langs de toeristenwinkeltjes, de pleinen, het parlement, de winkelstraten, orthodoxe kerk…
We hebben ook heel wat gewinkeld, de kleren zijn zo luchtig en mooi! Die avond zijn we gaan bowlen met enkele dove vrienden die we daar hebben leren kennen. Het was een leuke uitwisselingsavond van beide culturen.
De dag daarop ben ik naar Likavitosheuvel (prachtig panorama), het Parthenon en het nieuwe museum gegaan. Nu heb ik het belangrijkste gezien van Athene. Verder ben ik enkele dagen naar Poros gegaan, even uitblazen op een eiland. Vrijdagavond ben ik met Eva naar de stad Athene getrokken ‘s avonds om van onze laatste avond samen te genieten. We wandelden in het grote park en langs de Akropolis dat prachtig is met de lichtjes. Bij toeval zagen we ook de wachtwisseling aan het parlement toen we de tram terug wilden nemen. Zaterdag gingen we met Marlène en andere vrijwilliger naar het theater in Epivadros. Marlène is echt een geweldig persoon voor Eva, ze doet veel moeite om te gebaren en het is verbazingwekkend wat ze op een maand tijd geleerd heeft van Eva. De rit duurde wel even, eerst met de bus naar de stad en daar met een reisbus meer dan 2 uren onderweg. Maar het was absoluut de moeite. Het is echt onbeschrijfelijk wat je ziet! 7000 mensen samen in openluchttheater hoog in de bergen in volle natuur en de zon die onderging. Het begon om half 10 en eindigde rond 11u. Van het theater zelf konden we minder van genieten, er werd de hele tijd gepraat (in het Grieks). Achteraf hoorde ik dat het verhaal van Oedipus werd voorgesteld.

Mijn reis is bijna ten einde. Ik heb er enorm van genoten, de dagen vlogen voorbij! Ik ben droevig dat ik Griekenland al moet verlaten, ik voelde me hier vlug thuis. Maar ik ben heel blij dat ik heb kunnen zien hoe Eva het hier doet. Ze doet het hier echt geweldig! En ik wens haar verder nog heel veel succes, plezier en prachtige ervaringen in de komende maanden!

Heidi