zondag 30 mei 2010
MIjn favoriete plek snik
Nog een kleine bericht: na mijn leuke gesprek met mijn moeder en grootouders besloot ik een kleine wandelingetje maken naar mijn favoriete plek, naar die reuwe landschap. Ik was zo verrukt dat ik mijn fototoestel meebracht. Na vijf minuten stappen, werd ik al teleurgesteld! Want het hek is daar helemaal afgesloten, ik kan echt niet meer naar die plek de komende maanden!!! Het was echt een perfecte plaats om mijn gedachten te kunnen verzetten. IK zal maar een nieuwe plek moeten zoeken. Verdomme... :-) Veel plezier met het lezen met mijn lange bericht hieronderaan! Dikke kus! Eva
De laatste week met de tolk!
Hi everybody!
Ik zit hier al vijf minuten aan 't nadenken wat ik hier kan vertellen over mijn vierde week hier, en ook de laatste week met de tolk.
Gisteren is Soetkin (de tolk) teurg naar ons mooie, maar toch regenachtige land vertrokken. Toen ze wegliep van de douane, zei ik tegen mezelf: nu begint het echt, mijn project en mijn communicatie met de anderen zonder de hulp in de buurt. Al was Soetkin de laatste week bitter weinig nodig geweest! Gelukkig maar, want er zijn veel tolkuren verloren gegaan tijdens de seminaire vorige week!
Met Soetkin ging ik naar het centrum van Athene om iets te gaan eten als afsluiter, en we gingen gisteren ook naar het strand. Ik ging zefsl 2 keer zwemmen in de zee, dat zal de sommioge mensen zelfs verbazen :-)
De laatste week was eigenlijk een week vol ups and downs! Zo'n week heb i nog nooit gehad!!!
Eerst de negatieve dingen:
- Mijn paspoort kwijtgeraakt, en niet meer teruggevonden tijdens het verhuis.
- MIjn post-pakket niet kunnen afhalen wegens te laat
- ik moet verhuizen naar de andere kamer.
- Op een dag afschuwelijke, griekse maaltijd gekregen (erwten met aardappeltjes in 1 pot!, lust totaal geen erwten)
- Een grote misverstand gehad met Soetkin, maar nu kan ik erom lachen :-)
- Soetkin is weg...
Eigenlijk overdrijf ik wel een beetje hier...
Positieve dingen:
- mijn postpakket kunnen ophalen de volgende dag, en ook ondertussen kunnen genieten van een cappuccino en DAG ALLEMAAL!
- een onvergetelijke gesprek gehad met Popi en Katarina, zondder de hulp van Soetkin!
- Mijn prachtige handdoek van mijn 5 lieve vriendinnnen kunnen ophangen in mijn nieuwe kamer :-)
- Een prachtige cadeau gekregen van iemand voor mijn verjaardag!
- tot mijn verbazing kunnen genieten van mijn zwempartij in de zee
- mijn vakantieperiode kunnen plannen en bevestigen!
- Een zeer goeie en lieve vriendin en toffe vriend teruggezien via OOVOO :-)
Eigenlijk een rare week!
Nu over het werk,
Eingelijk heb ik deze week niet veel gewerkt door omstandigheden:
Maandag was er een nationale werkdag, dus een vrije dag voor ons allemaal!
Dinsdagavond had ik een zeer leuke gesprek met Soetkin, Popi en Katarina over VGT en sign writing, het was zeer ontspannend, en ik kon de hele tijd praten met behulp met gebarentaal, geschreven taal en natuurlijk ook Vlaams met Popi, ZONDER Soetkin. Het was de eerste keer dat het ons gelukt is zonder de hulp, en het was ook zalig ontspannend na een drukke werkdag!
Woensdag was een rustige dag met knutseluurtje en wandeluurtje met de kinderen. Ik heb ervan genoten, en ook geprobeerd contact te leggen met de vrijwilligers. Maar het blijft moeilijk door te weinige kennis van gebarentaal van hun kant en van mijn kant te weinig kennis van Engels. Maar het komt wel in orde.
Donderdag was eigenlijk een rare dag! In de voormiddag met Soetkin en Patti (de voorzitster van Pikpa, denk ik, en ze kan een beetje Griekse Gebarentaal) een dovenschool bezocht, ik had eigenlijk iets meer van verwacht, ik dacht dat ik een rondleiding en utileg kreeg, maar bijna alle kinderen waren weg op uitstap tot mijn spijt!
Maar gelukkig heb ik wel kennis kunnen maken met 3 dove leerrkrachten, en het was wel fijn! Met 1 dove leerkracht heb ik kunnen afspreken om samen naar een tolkschool te gaan, waar ze lesgeeft. Zo kan ik Griekse Gebarentaal leren. Ik kijk er naar uit! Tijdens de middag wilde ik mijn post-pakket gaan halen, maar niet gelukt wegens te laat!
Vrijdag weer een normale werkdag: kinderafdeling, naar de supermarkt geweest met de kinderen en de vrijwilligers, middle
-room opgeriumd en natuurlijk mijn post-pakket kunnen afhalen!
Vrijdagavond iets gaan eten met Soetkin als afscheid, en het was zeer gezellig!
Gisteren gaan zonnen en zwemmen met Soetkin, en ook ervan genoten! Want het water was een verfrissing voor mij met het warme weer.
Vandaag zelfs verhuisd naar een andere kamer, ik zal mijn ouwe kamer wel missen, want ik had daar veel plaats. Maar ik kan ook deze kamer ook leuk vinden omdat ik het deel met een andere meisje.
Oh ja, iets leuks om te weten!
Eigenlijk kan ik overal gratis binnenraken, zonder problemen via bewaking raken zonder een metro-ticket (vergeten of geen geld), en ik kan zelfs gratis drank krijgen. Als ze merken dat ik doof ben, worden ze onmiddellijk vriendelijk, en ze laten me overal door of ze geven me een gratis cola of een witte wijn!
Ik vertelde het aan Soetkin, en ze keek me wel grappig aan :-)
Gisteravond gingen we dan iets eten in Athene als afsluiter, en ze deed dan alsof ze doof is, en wat gebeurt er? We kregen meteen een gratis witte wijn, en ik zefls 2 keer! Als een bedankje mocht hij zelfs 2 keer mee op de foto komen staan! Ik ben echt benieuwd hoe vaak ik gratis toegang, vervoer of drank zal krijgen de komende 5 maanden!
Over die doofblinde jongen: ik heb hem 1 keer gezien, want ik was er niet veel, en voor mij zag hij er goed uit, maar nog altijd alleen! Ik heb morgen een bespreking met Popi en Katarina, en ik zal dan vragen of ik meer met hem bezig mag zijn, hopelijk een positieve reactie!
Jaja, de foto's komen eraan! :-)
Het is al een lange bericht en ik moet nog paar dingen gaan doen!
Tot de volgende bericht!
Evake xxx
Ik zal Isabelle en Soetkin hier missen de komende weken!
Ik zit hier al vijf minuten aan 't nadenken wat ik hier kan vertellen over mijn vierde week hier, en ook de laatste week met de tolk.
Gisteren is Soetkin (de tolk) teurg naar ons mooie, maar toch regenachtige land vertrokken. Toen ze wegliep van de douane, zei ik tegen mezelf: nu begint het echt, mijn project en mijn communicatie met de anderen zonder de hulp in de buurt. Al was Soetkin de laatste week bitter weinig nodig geweest! Gelukkig maar, want er zijn veel tolkuren verloren gegaan tijdens de seminaire vorige week!
Met Soetkin ging ik naar het centrum van Athene om iets te gaan eten als afsluiter, en we gingen gisteren ook naar het strand. Ik ging zefsl 2 keer zwemmen in de zee, dat zal de sommioge mensen zelfs verbazen :-)
De laatste week was eigenlijk een week vol ups and downs! Zo'n week heb i nog nooit gehad!!!
Eerst de negatieve dingen:
- Mijn paspoort kwijtgeraakt, en niet meer teruggevonden tijdens het verhuis.
- MIjn post-pakket niet kunnen afhalen wegens te laat
- ik moet verhuizen naar de andere kamer.
- Op een dag afschuwelijke, griekse maaltijd gekregen (erwten met aardappeltjes in 1 pot!, lust totaal geen erwten)
- Een grote misverstand gehad met Soetkin, maar nu kan ik erom lachen :-)
- Soetkin is weg...
Eigenlijk overdrijf ik wel een beetje hier...
Positieve dingen:
- mijn postpakket kunnen ophalen de volgende dag, en ook ondertussen kunnen genieten van een cappuccino en DAG ALLEMAAL!
- een onvergetelijke gesprek gehad met Popi en Katarina, zondder de hulp van Soetkin!
- Mijn prachtige handdoek van mijn 5 lieve vriendinnnen kunnen ophangen in mijn nieuwe kamer :-)
- Een prachtige cadeau gekregen van iemand voor mijn verjaardag!
- tot mijn verbazing kunnen genieten van mijn zwempartij in de zee
- mijn vakantieperiode kunnen plannen en bevestigen!
- Een zeer goeie en lieve vriendin en toffe vriend teruggezien via OOVOO :-)
Eigenlijk een rare week!
Nu over het werk,
Eingelijk heb ik deze week niet veel gewerkt door omstandigheden:
Maandag was er een nationale werkdag, dus een vrije dag voor ons allemaal!
Dinsdagavond had ik een zeer leuke gesprek met Soetkin, Popi en Katarina over VGT en sign writing, het was zeer ontspannend, en ik kon de hele tijd praten met behulp met gebarentaal, geschreven taal en natuurlijk ook Vlaams met Popi, ZONDER Soetkin. Het was de eerste keer dat het ons gelukt is zonder de hulp, en het was ook zalig ontspannend na een drukke werkdag!
Woensdag was een rustige dag met knutseluurtje en wandeluurtje met de kinderen. Ik heb ervan genoten, en ook geprobeerd contact te leggen met de vrijwilligers. Maar het blijft moeilijk door te weinige kennis van gebarentaal van hun kant en van mijn kant te weinig kennis van Engels. Maar het komt wel in orde.
Donderdag was eigenlijk een rare dag! In de voormiddag met Soetkin en Patti (de voorzitster van Pikpa, denk ik, en ze kan een beetje Griekse Gebarentaal) een dovenschool bezocht, ik had eigenlijk iets meer van verwacht, ik dacht dat ik een rondleiding en utileg kreeg, maar bijna alle kinderen waren weg op uitstap tot mijn spijt!
Maar gelukkig heb ik wel kennis kunnen maken met 3 dove leerrkrachten, en het was wel fijn! Met 1 dove leerkracht heb ik kunnen afspreken om samen naar een tolkschool te gaan, waar ze lesgeeft. Zo kan ik Griekse Gebarentaal leren. Ik kijk er naar uit! Tijdens de middag wilde ik mijn post-pakket gaan halen, maar niet gelukt wegens te laat!
Vrijdag weer een normale werkdag: kinderafdeling, naar de supermarkt geweest met de kinderen en de vrijwilligers, middle
-room opgeriumd en natuurlijk mijn post-pakket kunnen afhalen!
Vrijdagavond iets gaan eten met Soetkin als afscheid, en het was zeer gezellig!
Gisteren gaan zonnen en zwemmen met Soetkin, en ook ervan genoten! Want het water was een verfrissing voor mij met het warme weer.
Vandaag zelfs verhuisd naar een andere kamer, ik zal mijn ouwe kamer wel missen, want ik had daar veel plaats. Maar ik kan ook deze kamer ook leuk vinden omdat ik het deel met een andere meisje.
Oh ja, iets leuks om te weten!
Eigenlijk kan ik overal gratis binnenraken, zonder problemen via bewaking raken zonder een metro-ticket (vergeten of geen geld), en ik kan zelfs gratis drank krijgen. Als ze merken dat ik doof ben, worden ze onmiddellijk vriendelijk, en ze laten me overal door of ze geven me een gratis cola of een witte wijn!
Ik vertelde het aan Soetkin, en ze keek me wel grappig aan :-)
Gisteravond gingen we dan iets eten in Athene als afsluiter, en ze deed dan alsof ze doof is, en wat gebeurt er? We kregen meteen een gratis witte wijn, en ik zefls 2 keer! Als een bedankje mocht hij zelfs 2 keer mee op de foto komen staan! Ik ben echt benieuwd hoe vaak ik gratis toegang, vervoer of drank zal krijgen de komende 5 maanden!
Over die doofblinde jongen: ik heb hem 1 keer gezien, want ik was er niet veel, en voor mij zag hij er goed uit, maar nog altijd alleen! Ik heb morgen een bespreking met Popi en Katarina, en ik zal dan vragen of ik meer met hem bezig mag zijn, hopelijk een positieve reactie!
Jaja, de foto's komen eraan! :-)
Het is al een lange bericht en ik moet nog paar dingen gaan doen!
Tot de volgende bericht!
Evake xxx
Ik zal Isabelle en Soetkin hier missen de komende weken!
zondag 23 mei 2010
2 en 3 week
Hi everybody!
Eindelijk een bericht uit Athene! Het was druk geweest met familiebezoek, de congres en de tolk-ruil.
Voor ik aan mijn blog begin, wil ik gewoon zeggen dat het prima gaat met mij, al was ik wel ziek geweest. het komt omdat ik tussen de rokers leef, en ook omdat ik in een stoffige leefomgeving leef. Ik denk dat ik eraan moet wennen, met de hulp van de medicijnen.
Op dit moment ben ik bijna genezen, ik hoop dat het zo blijft de komende 5 maanden.
De familiebezoek vorige week was echt fijn en ook opluchtend voor mij! Van mijn mentors kreeg ik een namiddag vrij om mijn familie te mogen halen aan het luchthaven en met ze meegaan naar het hotel. Ik was echt blij met deze vrije namiddag! Waarom het opluchtend was, is het omdat ik weer Vlaams kon spreken voor enkele dagen :-)
Samen met Isabelle ging ik ze dan halen aan de luchthaven, en het was een fijne weerzien met mijn ouders, en ik kon ze ook goed verrassen met een mooie rok :-) (De foto ervan krijg je later wel te zien)
Ik schrok wel toen ik merkte dat ze zo'n uur reizen van mij verblijfplaats een hotel boekten, maar zeer begrijpelijk! Want ze moeten ook kunnen genieten van hun trip in Athene.
Ze kwamen op een vrijdag naar mijn verblijf- en werkplaats voor een rondleiding, en dat kregten ze van Popi, mijn mentor. Tot mijn blijdschap waren ze tevreden over de rondleiding en ze stelden veel vragen aan Popi. Popi was wel blij dat ze haar Vlaams kon oefenen :-)
Op die dag ging Isabelle 's avonds naar huis, naar haar vertrouwde omgeving. Ik ben blij dat Isabelle als tolk had, en dat zal ik haar altijd dankbaar blijven!
Zaterdag ging ik de hele dag mee met mijn familie, we gingen naar de akropolis-museum (ongelooflijk prachtig en megagroot!!!), daar ga ik zeker en vast terugkomen. In de namiddag ging ik alleen met mijn moeder weg, en het was echt het beste moment van de dag voor mij! Ik genoot van de gezelschap van mijn moeder en ook het gesprekken met haar, en ook we kwamen maar steeds leuke mensen tegen waar ze ons interessante en leuke informatie gaven over het Griekse tradities!!
Zondag gingen ze naar huis, natuurlijk waren er traantjes geweest bij het afscheid, maar na vijf minuutjes kon ik mezelf troosten met een heerlijke cappucino.
Die dag moest ik ook de andere tolk gaan halen, Soetkin.
De voorbije week ging ik dan met Soetkin naar een seminare in het centrum van Athene zelf, we verbleven in een hotel dichtbij zo'n soort autosnelweg,, geen prachtige uitzicht vanuit ons kamer :-). Ik vertrok die dag met totaal geen goesting, maar nu ben ik echt blij dat ik er geweest ben, het was echt interessant en tof! Veel bijgeleerd door de activiteiten over de samenwerking, over mezelf, cultuurshock, tradities, Griekse dans en EVS-dans,... Zeer interessant en leuk!!! Ooit ga ik deze activiteiten zeker en vast gebruiken voor mijn lessen (gebarentaallessen).
De contact met de andere groepsleden daar ging in het begin wat stroef, maar op het eind ging het veel beter, bij het afscheid kreeg ik wel paar dikke knuffels van sommige meiden :-). Met paar meiden heb ik afgesproken dat ik misschien in juli op bezoek bij hen zal komen. Ik hoop echt dat het me lukt om op bezoek te komen.
Tot nu toe heb ik Athene veel bezocht en leren kennen, nu snap ik de metro-lijnen eindelijk goed, nu durf ik alleen met de metro gaan! Daar ben ik echt blij mee :-), en ik weet ook ongeveer waar de wijken van Athene precies liggen, ik ben nogal trots op mezelf omdat ik eindelijk in 3 weken doorheb hoe Athene eigenlijk werkt met al die bussen, metro's, trams, straten,...
Athene is een witte hoofdstad, met aantal prachtige momumeten, en ook zeeeeer luide en vuile stad! Overal zie je hopen afval liggen, en de straten zijn niet echt goed afgewerkt, overal liggen wel stenen los, je moet echt opletten hoe je moet lopen. Overal zie je souvenirwinkels liggen, en ook veel zwartwerkers op straat. Maar de afgelopen dagen heb ik akropolis, tempel van zeus en nationale natuurpark bezocht, en ik ben daardoor een beetje verliefd geworden op Athene door al die prachtige momumenten! De komende maanden ga ik de andere plaatsen van Athene en ook andere dorpen bezoeken, daarover zal ik ook verslag brengen, maar ook over mijn werk.
Tijdens mijn 2de werkweek hoorde ik dat er een doofblinde jongen in Pikpa leefde, en ik heb hem ontmoet. Toen ik hem zag, wist ik meteen dat ik de komende 5 maanden veel met hem bezig wil zijn, het is omdat hij bitter weinig contact heeft met de andere mensen. De eerste contact met hem was vooral lichamelijke aanrakingen met ons handen, zeer emotionele moment!! Isabelle heeft ook contact gelegd met hem met sinaasappel, ze vertelde me dat de jongen zeer blij mee was.
Ik denk dat ik de koemnde 5 maanden veel over hem zal hebben op deze blog.
Euhmm, ik weet niet wat ik nog moet vertellen...
Laat iets van jullie horen hoe het met jullie gaat, al ben ik zeer blij met de bericht van Marijke uit Ardennen!
Dikke kus!
Eva
Eindelijk een bericht uit Athene! Het was druk geweest met familiebezoek, de congres en de tolk-ruil.
Voor ik aan mijn blog begin, wil ik gewoon zeggen dat het prima gaat met mij, al was ik wel ziek geweest. het komt omdat ik tussen de rokers leef, en ook omdat ik in een stoffige leefomgeving leef. Ik denk dat ik eraan moet wennen, met de hulp van de medicijnen.
Op dit moment ben ik bijna genezen, ik hoop dat het zo blijft de komende 5 maanden.
De familiebezoek vorige week was echt fijn en ook opluchtend voor mij! Van mijn mentors kreeg ik een namiddag vrij om mijn familie te mogen halen aan het luchthaven en met ze meegaan naar het hotel. Ik was echt blij met deze vrije namiddag! Waarom het opluchtend was, is het omdat ik weer Vlaams kon spreken voor enkele dagen :-)
Samen met Isabelle ging ik ze dan halen aan de luchthaven, en het was een fijne weerzien met mijn ouders, en ik kon ze ook goed verrassen met een mooie rok :-) (De foto ervan krijg je later wel te zien)
Ik schrok wel toen ik merkte dat ze zo'n uur reizen van mij verblijfplaats een hotel boekten, maar zeer begrijpelijk! Want ze moeten ook kunnen genieten van hun trip in Athene.
Ze kwamen op een vrijdag naar mijn verblijf- en werkplaats voor een rondleiding, en dat kregten ze van Popi, mijn mentor. Tot mijn blijdschap waren ze tevreden over de rondleiding en ze stelden veel vragen aan Popi. Popi was wel blij dat ze haar Vlaams kon oefenen :-)
Op die dag ging Isabelle 's avonds naar huis, naar haar vertrouwde omgeving. Ik ben blij dat Isabelle als tolk had, en dat zal ik haar altijd dankbaar blijven!
Zaterdag ging ik de hele dag mee met mijn familie, we gingen naar de akropolis-museum (ongelooflijk prachtig en megagroot!!!), daar ga ik zeker en vast terugkomen. In de namiddag ging ik alleen met mijn moeder weg, en het was echt het beste moment van de dag voor mij! Ik genoot van de gezelschap van mijn moeder en ook het gesprekken met haar, en ook we kwamen maar steeds leuke mensen tegen waar ze ons interessante en leuke informatie gaven over het Griekse tradities!!
Zondag gingen ze naar huis, natuurlijk waren er traantjes geweest bij het afscheid, maar na vijf minuutjes kon ik mezelf troosten met een heerlijke cappucino.
Die dag moest ik ook de andere tolk gaan halen, Soetkin.
De voorbije week ging ik dan met Soetkin naar een seminare in het centrum van Athene zelf, we verbleven in een hotel dichtbij zo'n soort autosnelweg,, geen prachtige uitzicht vanuit ons kamer :-). Ik vertrok die dag met totaal geen goesting, maar nu ben ik echt blij dat ik er geweest ben, het was echt interessant en tof! Veel bijgeleerd door de activiteiten over de samenwerking, over mezelf, cultuurshock, tradities, Griekse dans en EVS-dans,... Zeer interessant en leuk!!! Ooit ga ik deze activiteiten zeker en vast gebruiken voor mijn lessen (gebarentaallessen).
De contact met de andere groepsleden daar ging in het begin wat stroef, maar op het eind ging het veel beter, bij het afscheid kreeg ik wel paar dikke knuffels van sommige meiden :-). Met paar meiden heb ik afgesproken dat ik misschien in juli op bezoek bij hen zal komen. Ik hoop echt dat het me lukt om op bezoek te komen.
Tot nu toe heb ik Athene veel bezocht en leren kennen, nu snap ik de metro-lijnen eindelijk goed, nu durf ik alleen met de metro gaan! Daar ben ik echt blij mee :-), en ik weet ook ongeveer waar de wijken van Athene precies liggen, ik ben nogal trots op mezelf omdat ik eindelijk in 3 weken doorheb hoe Athene eigenlijk werkt met al die bussen, metro's, trams, straten,...
Athene is een witte hoofdstad, met aantal prachtige momumeten, en ook zeeeeer luide en vuile stad! Overal zie je hopen afval liggen, en de straten zijn niet echt goed afgewerkt, overal liggen wel stenen los, je moet echt opletten hoe je moet lopen. Overal zie je souvenirwinkels liggen, en ook veel zwartwerkers op straat. Maar de afgelopen dagen heb ik akropolis, tempel van zeus en nationale natuurpark bezocht, en ik ben daardoor een beetje verliefd geworden op Athene door al die prachtige momumenten! De komende maanden ga ik de andere plaatsen van Athene en ook andere dorpen bezoeken, daarover zal ik ook verslag brengen, maar ook over mijn werk.
Tijdens mijn 2de werkweek hoorde ik dat er een doofblinde jongen in Pikpa leefde, en ik heb hem ontmoet. Toen ik hem zag, wist ik meteen dat ik de komende 5 maanden veel met hem bezig wil zijn, het is omdat hij bitter weinig contact heeft met de andere mensen. De eerste contact met hem was vooral lichamelijke aanrakingen met ons handen, zeer emotionele moment!! Isabelle heeft ook contact gelegd met hem met sinaasappel, ze vertelde me dat de jongen zeer blij mee was.
Ik denk dat ik de koemnde 5 maanden veel over hem zal hebben op deze blog.
Euhmm, ik weet niet wat ik nog moet vertellen...
Laat iets van jullie horen hoe het met jullie gaat, al ben ik zeer blij met de bericht van Marijke uit Ardennen!
Dikke kus!
Eva
vrijdag 7 mei 2010
De eerste werkweek
Mijn eerste werkweek is nu eindelijk voorbij, en ik kan het met geen woorden kunnen beschrijven wat ik ervan vond. Het was eigenlijk een week vol emoties, en ook enkele ervaringen bijgekregen.
Er was wel 1 voormiddag waar ik veel last had door de geur en wat ik daar zag. Ik moest mee met Colline (1 van de vrijwilligsters) naar een leefgroep. Ik werd wel vooraf verwittigd dat ik last zou krijgen van de geur daar, maar ik dacht dat het zou meevallen. Maar nee... :-)
Toevallig was op die dag ook algemene staking (dat zag je zeker op het nieuws), en er was te weinig personeel en de aanwezige verpleegsters zaten aan de tafel koffie te drinken of waren vreselijk erg traag! Ik kon echt niet geloven dat ze zo zouden doen.
Colline moest alle kinderen verzorgen: pampers verversen, wassen, propere kleren aandoen, ze in hun rolstoel doen, tanden poetsen, kousen en schoenen aandoen, echt veel werk voor 1 persoon! Ik probeerde zoveel mogelijk mee te helpen. Maar ik was zo geschokt dat ik niet goed wist wat ik moest doen, want de kinderen daar zijn in de puberteit of jongvolwassenen. Maar gelukkig gaf Colline me de tijd om te bekomen zodat ik op het eind mee kon helpen.
De voorbije dagen heb ik ook andere leefgroepen gezien, en de sommige waren echt plezant en de sommige echt erg door hun ernst van de handicap. De vrijwilligsters hier doen allerlei activiteiten met verschillende kinderne uit alle leefgroepen: gaan wandelen, cake bakken, samen koken, alternatieve school, theater, ontspannende massage, ....
Elke voormiddag brengen ze ook de vele kinderen ook naar therapieen en school. Aan de vele activiteiten heb ik ook meegedaan, en het was wel plezant! Vooral de theater en de massage was echt interessant!
Door alles wat ik gezien heb, besefte ik dat ik best bij de peuters en kleuters begint, zodat ik het kan opbouwen. Zo is het gemakkelijker voor de communiciatie, en ook omdat bij de peuters en de kleuters het minst ergst is.
De contact met de vrijwilligers gaat het wel goed. Er zijn wel paar meiden die echt veel moeite doen om te kunnen communiceren met mij via gebarentaal en geschreven taal. Soms roepen we Isabelle erbij als ik een woord niet begrijp of ze een gebaar willen weten. Ik denk dat het beter zal gaan met de communicatie als er de motiviatie en de moeite van de 2 kanten komen.
Het is echt fijn om te zien dat ze echt gemotiveerd zijn om een gesprek te beginnen emt mij.
De tweede dag van mijn verblijf heb ik een dove vrouw ontmoet, en ze werkt hier als een leerkracht voor de kinderen, ze heeft ook usher.
De eerste gesprek was wel onwennig, het is normaal denk ik.
Maar de laatste gesprek was meer ontspannend en leuker, we hadden over de dieren om te zien of we dezelfde gebaren gebruiken :-) De komende maanden zal ik zeker en vast Griekse Gebarentaal kunnen leren via Koula (dove vrouw).
Ik heb ook veel respect voor Isabelle als tolk: ze is hier als tolk, en ze moet soms mee naar de situaties waarop ze niet voorbereid was, en toch bleef ze professioneel en haar best doen! Ze is echt een goeie tolk, chapeau voor haar! En ook chapeau voor de vrijwilligsters die hier al maanden werken en echt hun best doen om met de kinderen te kunnen werken zodat ze verder kunnen ontwikkelen!!!
Met mezelf: zoals altijd prima! In mijn vrije uren ga ik altijd naar de ruwe landschap, maar ik hoorde gisteren dat het beter is om niet meer te gaan wegens paar rare, naakte mannen :-D. En ook genoten van de prachtige zonsondergang, ...
Natuurlijk mis ik mijn vrienden en familie hier ook!
Dikke kus!
Eva
Er was wel 1 voormiddag waar ik veel last had door de geur en wat ik daar zag. Ik moest mee met Colline (1 van de vrijwilligsters) naar een leefgroep. Ik werd wel vooraf verwittigd dat ik last zou krijgen van de geur daar, maar ik dacht dat het zou meevallen. Maar nee... :-)
Toevallig was op die dag ook algemene staking (dat zag je zeker op het nieuws), en er was te weinig personeel en de aanwezige verpleegsters zaten aan de tafel koffie te drinken of waren vreselijk erg traag! Ik kon echt niet geloven dat ze zo zouden doen.
Colline moest alle kinderen verzorgen: pampers verversen, wassen, propere kleren aandoen, ze in hun rolstoel doen, tanden poetsen, kousen en schoenen aandoen, echt veel werk voor 1 persoon! Ik probeerde zoveel mogelijk mee te helpen. Maar ik was zo geschokt dat ik niet goed wist wat ik moest doen, want de kinderen daar zijn in de puberteit of jongvolwassenen. Maar gelukkig gaf Colline me de tijd om te bekomen zodat ik op het eind mee kon helpen.
De voorbije dagen heb ik ook andere leefgroepen gezien, en de sommige waren echt plezant en de sommige echt erg door hun ernst van de handicap. De vrijwilligsters hier doen allerlei activiteiten met verschillende kinderne uit alle leefgroepen: gaan wandelen, cake bakken, samen koken, alternatieve school, theater, ontspannende massage, ....
Elke voormiddag brengen ze ook de vele kinderen ook naar therapieen en school. Aan de vele activiteiten heb ik ook meegedaan, en het was wel plezant! Vooral de theater en de massage was echt interessant!
Door alles wat ik gezien heb, besefte ik dat ik best bij de peuters en kleuters begint, zodat ik het kan opbouwen. Zo is het gemakkelijker voor de communiciatie, en ook omdat bij de peuters en de kleuters het minst ergst is.
De contact met de vrijwilligers gaat het wel goed. Er zijn wel paar meiden die echt veel moeite doen om te kunnen communiceren met mij via gebarentaal en geschreven taal. Soms roepen we Isabelle erbij als ik een woord niet begrijp of ze een gebaar willen weten. Ik denk dat het beter zal gaan met de communicatie als er de motiviatie en de moeite van de 2 kanten komen.
Het is echt fijn om te zien dat ze echt gemotiveerd zijn om een gesprek te beginnen emt mij.
De tweede dag van mijn verblijf heb ik een dove vrouw ontmoet, en ze werkt hier als een leerkracht voor de kinderen, ze heeft ook usher.
De eerste gesprek was wel onwennig, het is normaal denk ik.
Maar de laatste gesprek was meer ontspannend en leuker, we hadden over de dieren om te zien of we dezelfde gebaren gebruiken :-) De komende maanden zal ik zeker en vast Griekse Gebarentaal kunnen leren via Koula (dove vrouw).
Ik heb ook veel respect voor Isabelle als tolk: ze is hier als tolk, en ze moet soms mee naar de situaties waarop ze niet voorbereid was, en toch bleef ze professioneel en haar best doen! Ze is echt een goeie tolk, chapeau voor haar! En ook chapeau voor de vrijwilligsters die hier al maanden werken en echt hun best doen om met de kinderen te kunnen werken zodat ze verder kunnen ontwikkelen!!!
Met mezelf: zoals altijd prima! In mijn vrije uren ga ik altijd naar de ruwe landschap, maar ik hoorde gisteren dat het beter is om niet meer te gaan wegens paar rare, naakte mannen :-D. En ook genoten van de prachtige zonsondergang, ...
Natuurlijk mis ik mijn vrienden en familie hier ook!
Dikke kus!
Eva
maandag 3 mei 2010
Aangekomen in Athene!
Na maandenlang geduld hebben ben ik eindelijk in Athene sinds gisteren!
De vlucht zelf ging nogal luidruchtig en vervelend, want een jongen achter me zat altijd door met zijn voeten te stampen met de ritme van zijn muziek. Hij stond ook altijd tegen mijn stoel te bonken. Ik was zo blij toen ik uit het vliegtuig mocht gaan!!!
Het was zo zalig om hier aan te komen uit regenachtige Belgie! Ik zei zelfs tegen mijn moeder dat ik zo blij was dat het regende in Belgie: zo had ik meer het gevoel dat ik naar de zon ging :-D
Vandaag was er niet veel te doen, dus ging ik maar met Isabelle (de tolk) de domein verkennen, en paar prachtige plekken ontdekt! Het zal zeker mijn toevluchtsoord worden als ik wat heimwee krijgt.
Die plek is een ruw plek, maar daar kan je op een rots zitten en naar de blauwe zee kijken, en in de verte zie je ook de stad Athene.
In de namiddag was er een vergadering, en er is afgesproken met de andere vrijwilligers dat ik 1 à 2 keer per week gebarentaallessen zal geven, zodat ze beter met mij kunnen communiceren. Dat bewijst wel dat ze echt gemotiveerd zijn om te kunnen communiceren met mij.
Na de vergadering gingen Isabelle en ik weer verkennen, maar buiten de domein. Zo ontdekten we de plaatselijke stranden en de kleine winkelstraat met mooie winkels.
Straks zal ik mijn programma krijgen voor de komende weken, en dan kan ik hier meer vertellen.
Met mijzelf gaat het echt prima, geen last van verdriet of heimwee! Maar ik vond het wel fijn dat mijn familie en vrienden gisteren in de luchthaven waren.
Tot de volgende bericht!
Dikke kus
Eva
De vlucht zelf ging nogal luidruchtig en vervelend, want een jongen achter me zat altijd door met zijn voeten te stampen met de ritme van zijn muziek. Hij stond ook altijd tegen mijn stoel te bonken. Ik was zo blij toen ik uit het vliegtuig mocht gaan!!!
Het was zo zalig om hier aan te komen uit regenachtige Belgie! Ik zei zelfs tegen mijn moeder dat ik zo blij was dat het regende in Belgie: zo had ik meer het gevoel dat ik naar de zon ging :-D
Vandaag was er niet veel te doen, dus ging ik maar met Isabelle (de tolk) de domein verkennen, en paar prachtige plekken ontdekt! Het zal zeker mijn toevluchtsoord worden als ik wat heimwee krijgt.
Die plek is een ruw plek, maar daar kan je op een rots zitten en naar de blauwe zee kijken, en in de verte zie je ook de stad Athene.
In de namiddag was er een vergadering, en er is afgesproken met de andere vrijwilligers dat ik 1 à 2 keer per week gebarentaallessen zal geven, zodat ze beter met mij kunnen communiceren. Dat bewijst wel dat ze echt gemotiveerd zijn om te kunnen communiceren met mij.
Na de vergadering gingen Isabelle en ik weer verkennen, maar buiten de domein. Zo ontdekten we de plaatselijke stranden en de kleine winkelstraat met mooie winkels.
Straks zal ik mijn programma krijgen voor de komende weken, en dan kan ik hier meer vertellen.
Met mijzelf gaat het echt prima, geen last van verdriet of heimwee! Maar ik vond het wel fijn dat mijn familie en vrienden gisteren in de luchthaven waren.
Tot de volgende bericht!
Dikke kus
Eva
Abonneren op:
Posts (Atom)
