Eindelijk een bericht uit Griekenland!

Hi everybody!!

How are you? I'm train my English, but it's still bad, because I remember no all words!
Nu Vlaams...

Ik vermoed dat de meeste lezeers van mijn blog zich afvragen waarom ik al 1 maand geen bericht geplaatst heb, en het was omdat ik bijna geen tijd had om een goeie en lange bericht te plaatsen. Er is zoveel gebeurd, positieve en negatieve dingen.
Eerst ga ik vertellen over de kamp zelf...

Toen ik terugkwam van de reis naar Rhodos, had ik al bange gevoelens over de kamp omdat ik niet goed wist wat ik ervan moest verwachten. Toen mijn mentor me kwam halen om samen naar de kamp te gaan, heb ik haar gezegd dat ik niet zo zeker van was. Ze stelde me in e auto gerust. Maar ik had het gevoel dat er iets niet klopte.
Daar aangekomen zag ik al mijn medeewoners (de vrjwilligsters- terug, en ze zagen ongelooflijk overmoeied en niet zo tevreden uit!
Toen zag ik Marlene, mijn roommate, terug. Ze vertelde me dat er veel problemen waren op de kamp waardoor de sfeer minder goed was. Ze mochten niet alle voorbereidde activiteiten doen van de kampleider en de verzorging voor de kids was ook te zwaar! De verpleegsters daar waren ook niet goed, ze wilden eigenlijk niets doen. De vrijwilligers moesten de vele dingen zelf doen.
De organisatie en de voorbereiding van de kamp was zelf ook niet goed, omdat we niet goed wisten wanneer we moesten vertrekken naar de kamp, we wisten het pas 1 week ervoor!!! Veel te weinig om alles goed laten verlopen...

We waren in 2 groepen verdeeld: 1 groep voor de activiteiten en de andere groep voor de verzorging van de kids. Ik vond de groep activiteiten, waar ik erbij hoorde, gemakkelijk en saai, terwijl de groep verzorging 24/24 voor een kind moest zorgen. Ik heb echt veel bewondering en respect voor die groep gekregen, dat zou ik zelf niet kunnen volhouden!!! Ze moesten echt alles zelf doen, ze wassen, kleren aandoen, ze de hele dag bezighouden, ze eten geven, en zelfs de tent met ze delen!!!!
OMdat ik bij de groep activiteiten hoorde, vond ik tijdens de kamp zeer jammer dat ik geen eigen kind heb, dan zou ik veeeeeeeeeel minder vervelen op de kamp!

De kamp zelf was een bosrijke omgeving met witte grote tenten waar 3 of 4 personen samen kunnen slapen, er was zelfs genoeg plaats voor ons bagage en spullen. Daarnaast waren er ook caravans die bedoeld was voor douches en WC. De douches waren zelf vreselijk erg hard en verroest, en tot mijn verbazing vond ik het helemaal niet erg, vond het zelfs plezant om die zo harde douchte te nemen!!!
De sommige caravans zijn zelfs aangepast voor mensen met een hendicap waardoor de verzorgeer hun kind gemakkelijk konden wassen.

Elke dag waren er activiteiten en 's avonds was er altijd een kleine feestje met muziek!

Na de kamp was ik zo vermoeid en geschokt over de kamp dat ik 1 weekje vroeger naar Belgie wou gaan, en het is me zelfs gelukt met de behulp van mijn lieftalige moeder!!! Dus ik was 12 dagen in Belige geweest, en het heeft me echt goedgedaan, zag al mijn vrienden terug en ik ben zelfs naar de bbq-feestje van mijn vrijwilligerswerk in Belgie geweest! Het was zo tof om mijn goeie vriend Joos te kunnen verrassen, en vond wel jammer dat ik de meeste gasten niet gezien heb die ik wou zien, maar hen zie ik wel terug in November!
De laatste 5 dagen die ik in Belgie was, was Koula, mijn Griekse vriendin, ook op bezoek bij mij thuis! Het was plezant en ik kon haar veel belgische tradities en regels aanleren. De eerste dag wou ze al meteen een wafel eten, en ze kocht bijna overal chocolade, bier en looza ace. We gingen tevreden terug naar Athene.

Nu ben ik al 1 week terug in Pikpa, toen ik hier aankwam, had ik het gevoel dat ik hier nooit weggeweest ben. In het weekend ben ik zelfs met mijn roommate naar Agristi geweest, en het heeft me wel goedgedaan, gaan genieten van de zon en de zee. Het was ook mijn eerste keer dat ik in een tent sliep, en ik vond het echt plezant!
Ik hoop echt dat ik volgende jaar met de rugzak en de tent kan reizen, veel goedkoper dan een hotel!!!

k ga nu maar stoppen, want mijn kont doet pijn van het zitten op de harde vloer :-)
Oh ja, Marlene en ik zijn verhuisd naar een andere kamer zodat Stefanie bij ons kan slapen, en ik ben zoooo blij met de kamer. Nu hebben we zelfs een eigen balkone, en meer ruimte! Stefanie is zelfs een lieve en toffe kamergenote, ben blij met haar!

Dikke kus!
Eva